Tapas (asceza)

Czytaj Dalej

Czy asceza prowadzi do świętości? Ideał ascety w kulturze i literaturze średniowiecza na podstawie Legendy o św. Aleksym

Wiek XV był wielkim bujnego rozwoju poezji religijnej i świeckiej. Na szczególną uwagę zasługuje literatura hagiograficzna (żywotopisarstwo świętych), która ukształtowała się już z pierwszych wiekach chrześcijaństwa (IV V wiek) na Wschodzie. Ten typ literatury związany jest z popularnym w...

Legenda o ś. Aleksym i Kwiatki św. Franciszka – dwa oblicza średniowiecznej ascezy

Asceza jest to wyrzeczenie się dóbr materialnych, ziemskich, postawa preferująca dobra duchowe, umartwienie ciała, by doskonalić się w cnocie. Celem postawy ascetycznej było osiągnięcie świętości. Ascetę cechowało postawienie wszystkiego na jedną kartę, maksymalizm postawy, tzn. całkowite...

Teoria ascezy

 

- w starożytności ascetami nazywano atletów (askesis - świczenie, systematyczny wysiłek; askein - obrabiać, kształtować)

- teoria ascezy została wprowadzona do chrześcijaństwa w III w. n.e. przez Klemensa z Aleksandrii oraz Orygenesa

- celem ascezy chrześcijańskiej jest udowodnienie miłości Bogu...

Literatura wieków średnich o śmierci i ascezie

Tematyka śmierci przenikała twórczość pisarzy XIV i XV wieku. Hasło "memento mori" (pamiętaj o śmierci) było zawołaniem tych czasów. Już od wczesnego średniowiecza popularność zdobył motyw śmierci, ale pojmowana była ona jako oczekiwane z utęsknieniem wyzwolenie z doczesności lub chwalebne...

ASCEZA

(od gr. askesis ćwiczenie, od askein obrabiać, kształtować, ćwiczyć), Trud (duchowy lub fiz.) podejmowany przez człowieka dla osiągnięcia doskonałości mor., zjednoczenia z Bogiem i zbawienia przez opanowywanie namiętności, samozaparcie, ograniczanie potrzeb życiowych, wyrzekanie się przyjemności i...

ASCEZA

 

ASCEZA (gr. = ćwiczenie, pra­ktykowanie; tryb życia) nłc. ascesis; ang. ascetics; fr. ascese; nm. Askese, Aszese

Dobrowolne i metodyczne stosowanie surowych praktyk życiowych, takich jak umartwianie ciała, różnorakie ogranicze­nia i wyrzeczenia, podejmowane w prze­konaniu, że warunkują one rozwój...

Asceza

(gr. “ćwiczenie”) Przyjęte przez chrześcijan pod wpływem Ducha Świętego środki i sposoby oczyszczenia samego siebie z grzechu i usuwania przeszkód na drodze wolnego naśladowania Chrystusa.

Prawidłowa asceza niesie ze sobą postęp w kontemplacji i w miłości Boga, który nie przynosi uszczerbku dla...

ASCEZA

ASCEZA (gr. askesis = ćwiczenie) Praktyka powściągania pragnień, uwalniająca od przywiązania do świata i celująca w osiągnięcie doskonałości. Na ogół towarzyszy jej motyw religijny i wówczas warunkuje czystość rytualną, mistyczną unię z bóst­wem albo stanowi odzew na swoiste powołanie. Pobudką...

ASCEZA

Wstrzemięźliwy tryb życia, wyrzekanie się przyjemności, umartwianie sięmające m.in. prowadzić do doskonalenia wewnętrznego i cnót.

ASCEZA, ŚWIĘTOŚĆ I POKUTA

Asceza jako nazwa została przejęta z kultury helleńskiej i wprowadzona do terminologii chrześcijańskiejprzez Klemensa Aleksandryjskiego i Orygenesa, a oznaczała w Kościele pierwotnym naśladowanie życiaChrystusa i wyrażała się w realizowaniu ewangelicznych rad i błogosławieństw, w zachowywaniu...

Franciszek Salezy, asceza dla wszystkich

Pod wpływem hiszpańskiej mistyki, szczególnie jednak dzieł Teresy z Avila, a także francuskiej duchowości Wincentego a Paulo i Pierre’a Berulle, żył, działał i pisał biskup Genewy, Franciszek Salezy (1567-1662, święty, doktor Kościoła). Jako biskup czerpał wzór z Karola Boromeusza, lecz pracował...