Simón García

Czytaj Dalej

Biografie fizyków - Ohm Georg Simon

(1787-1854), Fizyk niemiecki, profesor politechniki w Norymberdze (1833-1849) i uniwersytetu w Monachium (po 1849). Autor prac z dziedziny akustyki i badań nad elektrycznością. Sformułował (1826) i udowodnił prawo opisujące związek pomiędzy natężeniem (natężęnie prądu elektrycznego) a napięciem...

BOLIVAR Simón

1783-1830, bohater walk o wyzwolenie Ameryki Płd. spod rządów hiszpańskich, otoczony już za życia legendą jako symbol Niezawisłości Ameryki Łacińskiej, obdarzony tytułem Oswobodziciela, hiszp. Libertador, jest postacią w gruncie rzeczy tragiczną.

Wywodził się z bogatej wenezuelskiej kreolskiej...

SZYMONOWIC SZYMON, pseud. Simon Simonides

SZYMONOWIC SZYMON, pseud. Simon Simonides (odwołujący się do imienia Simonidesa z Keos, poety gr. z VI/V w.), ur. 24 X 1558 we Lwowie, zm. 5 V 1629 w Czarnięcinie pod Zamościem, poeta. Mieszczanin, syn rajcy lwow. Szymona z Brzezin, od 1575 studiował w Akad. Krak. na wydz. sztuk wyzwolonych (bakalaureat...

Herbert Simon

Herbert A. Simon był przedstawicielem nurtu uniwersalistycznego. Urodził się w 1916 r. w Wisconsin.

Dorobek

Odbył studia na uniwersytecie w Chicago. W późniejszym okresie pracował jako profesor na uniwersytecie w Illinois. Następnie uzyskał tytuł doktora nauk politycznych. Był również profesorem na...

Federico Garcia Lorca

Kolejne tomiki W zbiorze Poeta w Nowym Jorku (Poeta en Nueva York, 1940) Garcia Lorca, dając wyraz swej niechęci wobec amerykańskiego stylu życia, ukazuje społeczeństwo ludzi, których życie upływa przy linii produkcyjnej.

Gabriel García Márquez

Ich przebieg był niemal tak fascynujący, jak pisarstwo Garcii Marqueza.

AICHNER SIMON bp.

ur. 19 X 1816 W Terenten (Tyrol), zm. 1 XI 1911 w Neustift, Kanonista austriacki. Od 1854 prof, prawa kan., od 1861 regens seminarium duchownego w Brixen; 1882 mianowany sufraganem, 1884 ordynariuszem diec. Brixen; 1904 z powodu podeszłego wieku zrezygnował z zarządzania diecezją;

1862 wydał podręcznik prawa...

ANNA od św. BARTŁOMIEJA, Anna Garcia bł. OCD

ur. 1 X 1549 w Almendral k. Ávili (Hiszpania), zm. 7 VI 1626 w Antwerpii. Do zak. wstąpiła 1570 w Ávili; była sekretarką Teresy Wielkiej i jej współpracowniczką w dziele reformy zak.;

po śmierci św. Teresy 1582 nadal prowadziła działalność reformatorską; współpracowała z Anną od Jezusa przy...

BAAR JINDŘICH ŠIMON ks.

ur. 7 II 1869 w Klenci pod Čerchovem (Czechy), zm. 24 X 1925 tamże, Pisarz czeski. Pochodził z rodziny chłopskiej; 1892 ukończył seminarium duch. w Pradze.

Wiele opowiadań i powieści poświęcił sprawom duszpast., nie stroniąc przy tym od ukazywania konfliktów sumienia powstałych na tle pewnych nakazów...

CISNEROS GARCÍA JIMÉNEZ de OSB

Garcia Oro, C. LinageConde, Aspectos antropológicos y médicos en la obra del abad de Montserrat Garcia Jiménez de C, Cuadernos de historia de la medicina española 12(1973) 279-351.

DACH SIMON

ur. 29 VII 1605 w Kłajpedzie, zm. 15 IV 1659 w Królewcu, Niem. poeta.

Po studiach w Wittenberdze, Magdeburgu i na uniw. w Królewcu został tu 1639 prof, poezji; jako czołowy przedstawiciel Królewieckiego Koła Poetów zdobył popularność pieśniami rei., które śpiewa się w kościołach protest, (np. Der...

GARCÍA GREGORIO OP

ur. w XVI w. w Cózar (prow.Ciudad R e a l ) , zm. 1627 w Baeza (Hiszpania), misjonarz.

Do zakonu wstąpi! w Baeza; po studiach filoz.-teol. tamżei przyjęciu święceń kapt. przez 12 lat prowadził działalnośćmis. w hiszp. koloniach Meksyku i Peru, gromadząc równieżdokumenty hist, oraz materiały dotyczące...

GARCÍA LORCA FEDERICO

ur. 5 VI 1898 w FuenteVaqueros k. Granady, zm. 19 V I I I 1936 w Viznar k. Granady,poeta i d r a m a t u r g .

W 1918 porzucił studia w Granadzie i przeniósł się doMadrytu, poświęcając się pracy lit.; 1928 udal się do NowegoJorku; po powrocie prowadził studencki zespól dramatycznyLa Barraca, wystawiając...

GARCÍA MORENO GABRIEL

ur. 24 XII 1821 w Guayaquil(Ekwador), zm. 6 VIII 1875 w Q u i t o , prezydent (1861--65, 1869-75) Ekwadoru.

Studia prawnicze na uniw. w Q u i t o uwieńczył 1848 doktoratem;jako polityk i dziennikarz bronił praw Kościołak a t . , a zwł. jezuitów (w ich obronie napisał m.in. Defensade los jesuitos); podczas...

GARCÍA VILLADA ZACARÍAS SJ

ur. 16 III 1879 wG a t ó n de Campos, zm. 1 X 1936 w Vicálvaro k. Madrytu,historyk.

Do zakonu wstąpi! 1894; po studiach filoz.-teol. w Jerseyi Innsbrucku przyjął 1909 święcenia kapł.; 1914 zosta! wMadrycie członkiem redakcji mies. „Razón y fe" (na stanowiskutym pracował do 1925) i wykładowcą w Centro...

GOURDAN SIMON CRSA

ur. 25 III 1646 w Paryżu,zm. 10 V 1729 tamże, pisarz ascet., hymnograf. Był synemkról. sekretarza; 1661 wstąpił do opactwa Świętego Wiktora wParyżu, gdzie odbył nowicjat i 1670 przyjął święcenia k a p ł . ;pełnił w Paryżu funkcję pielęgniarza, kantora i kierownikaduchowego.

Ogłosił Les vies et...

Socjalizm pierwszej połowy XIX wieku R. Owen, K. Fourier, C. H. Saint Simon, socjalizm ricardiański

Pojęcie socjalizm upowszechniało się właśnie w tym okresie dzięki twórcom dynamicznej ideologii, głoszącej krytykę kapitalizmu i potrzebę stworzenia lepszego ustroju, opartego na społecznej własności środków produkcji. Twórcą nurtu socjalizmu francuskiego był Claude Henri de Rouvroy de Saint-Simon. Zdaniem Saint-Simona motorem rozwoju społecznego jest działalność klasy wytwórców / industrialistów / i postępy ducha ludzkiego. Ustroje społeczne są odbiciem ...

Saint Simon - główne punkty jego myśli socjologicznej

1. Wpływ Wielkiej Rewolucji Francuskiej na myśl Saint-Simona Za punkt wyjścia do przedstawienia poglądów Saint-Simona przyjmuje się moment, w którym zdał on sobie sprawę, że rozwój społeczeństwa w okresie między Reformacją a Rewolucją Francuską i wojnami napoleońskimi doprowadził do rozkładu porządku feudalnego, ale na jego miejsce nie wniósł porządku równie „ograniczonego”. Przeciwnie, rodzące się społeczeństwo cechuje chaos. Według Saint-Simona ...

CUESTA Gregorio Garcia de la (1740 - 1812), gen. hiszp.

Pochodził ze szlacheckiej rodziny ze Starej Kastylii. 1798 został prezydentem tamtejszej Rady. 1808 mianowany kpt. generalnym Starej Kastylii, czyli dow. zgromadzonych tam wojsk. Doznał porażek pod Medina del Rioseco i Medel-lin. 1809 na czele głównej armii hiszp. walczył pod Talaverą de la Reina. Po...