Szkielet serca

Szkielet serca położony na podstawie komór między przedsionkami a komorami składa się: 1) z czterech pierścieni włóknistych. Poza tym do szkieletu serca zaliczamy również znaną nam już 3) część błoniastą przegrody międzykomorowej.

Włókna powierzchowne serca

Włókna powierzchowne układają się głównie w dwa pęczki, poziomy i pionowy.

Pęczek międzyuszkowy poziomy {fasciculus inUrauricularis horizontalis) rozpoczyna się na powierzchni tylnej obu przedsionków, odchodzi wg Tandlera od obu pierścieni włóknistych przedsionkowo-komorowych, zwłaszcza od lewego, i...

Włókna głębokie serca

Włókna głębokie, z pewną domieszką włókien powierzchownych, z przedsionków wstępują ku górze na żyły płucne aż do przyczepu osierdzia, oplatając je włóknami pierścieniowatymi, podobnie jak zatokę wieńcową. Na ż. główną górną wstępują one, obejmując ją w kształcie pętli. Na powierzchni...

Mięśniówką komór serca

Dlatego też stare, dziś jeszcze często cytowane określenie Cruveihier, że mięśniówką serca składa się z dwóch worków mięśniowych objętych trzecim wspólnym, jest słuszne jedynie w bardzo ogólnym ujęciu.

Zewnętrzna warstwa skośna serca

Na wierzchołku serca zewnętrzne włókna skośne zaginają się w głąb, wytwarzając wir serca (vortex cordis) i z powrotem pasmami śrubowatymi, skręconymi w przeciwnym kierunku niż poprzednio, wstępują ku górze w każdej komorze oddzielnie.

CZYNNOŚĆ SERCA

U dorosłego człowieka, jak wiemy, serce «bije» przeciętnie 72 razy na minutę i praca ta składa się z rytmicznie powtarzających się okresów czynności, zwanych rozwinięciem serca (revolutio cordisj.

UKŁAD PRZEWODZĄCY SERCA

W sercu zarodka regularne uderzenia serca możliwe są bez udziału nerwów. Nie znaczy to, że w sercu ukształtowanym komórki zwojowe i nerwy są zbędne; zapewne w dorosłym sercu stanowią one składnik konieczny.

TĘTNICE WIEŃCOWE serca

Jeżeli jedna z dwóch tętnic wieńcowych lub jedna z ich wielkich gałęzi wskutek zmian chorobowych nagle zostanie zatkana, wtedy mięsień sercowy w polu zaopatrzenia odpowiedniej tętnicy jest odcięty od prądu krwi i ulega martwicy (zawał mięśnia sercowego), przy czym może nastąpić natychmiastowa śmierć (udar serca).

Tętnica wieńcowa prawa serca

Gałęzi międzykomorowej tylnej towarzyszy żyła środkowa serca, naczynia chłonne oraz gałązki nerwowe splotu sercowego iv*raz z licznymi komorka mi zwojowymi.

Rozgałęzienie tętnic w ścianie serca

W komorze prawej, gdzie ściana serca jest cieńsza, gałązki zdążające w głąb są krótkie i zespolenia położone pod wsierdziem leżą bliżej sieci powierzchownej.

ŻYŁY SERCA

Większe żyły ściany serca uchodzą do prawego przedsionka za pośrednictwem zatoki wieńcowej, która przyjmuje około 60% całej ilości krwi.

Żyła średnia serca

cordis media) biegnie w bruździe międzykomorowej tylnej z okolicy wcięcia koniuszka serca do podstawy; otrzymuje ona dopływy z obu komór oraz z przegrody międzykomorowej i uchodzi do zatoki wieńcowej ze strony prawej, przyśrodkowo od poprzedniej.

Żyła wielka serca

wielka przebiega w bruździe wieńcowej dokoła powierzchni płucnej serca i na powierzchni przeponowej uchodzi do zatoki wieńcowej. Żyła wielka zbiera więc krew głównie z lewego serca, częściowo z komory prawej i przegrody międzykomorowej.

Unaczynienie chłonne serca

Rozpoczyna się ono jak poprzednie na tylnej stronie serca w bruździe międzykomorowej tylnej, po ( °jsciu do uszka prawego przechodzi na stronę przednią aorty i uchodzi do górnego *ęzła śród piersiowego przedniego (Żdanow, 1952).

STOSUNKI TOPOGRAFICZNE SERCA I OSIERDZIA

Wspominaliśmy również, że położenie serca wykazuje różnice zależnie od wieku i płci, jak również wybitne różnice budowy konstytucyjnej, że oddychanie wpływa na położenie serca oraz jakie ruchy wykonuje serce w chwili skurczu.

Powierzchnia mostkowo-żebrowa serca

Należy więc odróżniać pole styczne serca, ograniczone, jak już wspomniano, przednimi brzegami płuc, od pola strzałkowego rzutu serca, które na przedniej ścianie klatki piersiowej odtwarza kontury serca między obu jego brzegami, prawym i lewym.

Punkt koniuszka serca

Koniuszek serca nic odpowiada ściśle uderzeniu koniuszka serca; ostatnie leży o kilka milimetrów bardziej bocznie, ponieważ kurczące się serce skośnie uderza do przodu i wskutek tego siła uderzenia zaznacza się nieco bocznie od miejsca, w którym leży koniuszek serca; boczne odchylenie uderzenia koniuszka od położenia samego koniuszka jest tym większe, im uderzenie to jest silniejsze — rozpromienienie (irra-diatio) uderzenia ...

Cień serca w obrazie rentgenowskim

Wyżej wyrysowany obraz projekcyjny serca, który otrzymujemy zarówno metodami anatomicznymi, jak i opukiwaniem, zgadza się na ogół z obrazem rentgenowskim, jaki daje część cienia środkowego przypadająca sercu (część sercowa cienia środkowego).

Pole stłumienia serca

które obejmuje górną, prawą i lewą granicę pola bezwzględnego stłumienia serca mniej więcej na szerokości kciuka; w polu tym miesza się jawny odgłos płuca ze stłumionym odgłosem serca (im bardziej bocznie, tym silniej), tak że wywołany odgłos jest jaśniejszy niż w obrębie pola bezwzględnego stłumienia serca, ale jednak bardziej przytłumiony (tępy) niż jawny odgłos płuca; jest to pole względnego stłumienia serca.

Rzut jam serca na przednią ścianę klatki piersiowej

Znajomość położenia ujść serca i ich rzutu na przednią ścianę klatki piersiowej ma znaczenie z powodu możności osłuchiwania tonów serca. Oba ujścia lewej połowy serca leżą głębiej w klatce piersiowej niż ujścia połowy prawej.