Komora prawa serca

Podstawa komory w prawidłowym położeniu serca, jak już wiemy, zwrócona jest ku górze, ku tyłowi i w stronę prawą.

Komora lewa serca

Powierzchnia wewnętrzna ścian stożka tętniczego lewego, podobnie jak prawego, jest gładka, pozostałej przestrzeni komory, a zwłaszcza części dolnej zwróconej do koniuszka serca i sam koniuszek, wysłane są licznymi i silnie do światła wpuklającymi się beleczkarni mięśniowymi.

Przegroda serca

Przegroda serca (septum cordis) oddziela prawą połowę serca od le-wej; w związku z ogólną asymetrią serca przegroda nie jest ustawiona strzałkowo, lecz silnie skośnie.

BUDOWA ŚCIANY SERCA

Czynnościowo wsierdzie bezsprzecznie odpowiada błonie wewnętrznej naczyń, natomiast śródsierdzie stanowi siłę ssąco-tłoczącą serca, nasierdzie zaś spełnia czynność błon surowiczych, pośredniczy więc w ślizgowych ruchach serca bez tarcia w worku osierdziowym.

Sródbłonek serca

Dlatego też zabarwienie mięśniówki serca prześwieca zwłaszcza w komorach, gdzie wsierdzie jest cienkie, a blednie i ustępuje tym więcej, im jest ono grubsze, jak w przedsionkach; tutaj czerwoną barwę mięśnia zastępuje zabarwienie białawe.

Nasierdzie serca

Serce objęte workiem osierdziowym na swej powierzchni zewnętrznej pokryte jest błoną suiowic.

ŚRÓDSIERDZIE serca

Skomplikowany układ mięśniówki serca ssaków daje się jednak sprowadzić do prostych stosunków pierwotnej cewy serca. Poprzeczny podział cewy sercowej na część przedsionkową i komorową rozpoczyna proces różnicowania się i komplikacji budowy serca.

Szkielet serca

Szkielet serca położony na podstawie komór między przedsionkami a komorami składa się: 1) z czterech pierścieni włóknistych. Poza tym do szkieletu serca zaliczamy również znaną nam już 3) część błoniastą przegrody międzykomorowej.

Włókna powierzchowne serca

Włókna powierzchowne układają się głównie w dwa pęczki, poziomy i pionowy.

Pęczek międzyuszkowy poziomy {fasciculus inUrauricularis horizontalis) rozpoczyna się na powierzchni tylnej obu przedsionków, odchodzi wg Tandlera od obu pierścieni włóknistych przedsionkowo-komorowych, zwłaszcza od lewego, i...

Włókna głębokie serca

Włókna głębokie, z pewną domieszką włókien powierzchownych, z przedsionków wstępują ku górze na żyły płucne aż do przyczepu osierdzia, oplatając je włóknami pierścieniowatymi, podobnie jak zatokę wieńcową. Na ż. główną górną wstępują one, obejmując ją w kształcie pętli. Na powierzchni...

Mięśniówką komór serca

Dlatego też stare, dziś jeszcze często cytowane określenie Cruveihier, że mięśniówką serca składa się z dwóch worków mięśniowych objętych trzecim wspólnym, jest słuszne jedynie w bardzo ogólnym ujęciu.

Zewnętrzna warstwa skośna serca

Na wierzchołku serca zewnętrzne włókna skośne zaginają się w głąb, wytwarzając wir serca (vortex cordis) i z powrotem pasmami śrubowatymi, skręconymi w przeciwnym kierunku niż poprzednio, wstępują ku górze w każdej komorze oddzielnie.

CZYNNOŚĆ SERCA

U dorosłego człowieka, jak wiemy, serce «bije» przeciętnie 72 razy na minutę i praca ta składa się z rytmicznie powtarzających się okresów czynności, zwanych rozwinięciem serca (revolutio cordisj.

UKŁAD PRZEWODZĄCY SERCA

W sercu zarodka regularne uderzenia serca możliwe są bez udziału nerwów. Nie znaczy to, że w sercu ukształtowanym komórki zwojowe i nerwy są zbędne; zapewne w dorosłym sercu stanowią one składnik konieczny.

TĘTNICE WIEŃCOWE serca

Jeżeli jedna z dwóch tętnic wieńcowych lub jedna z ich wielkich gałęzi wskutek zmian chorobowych nagle zostanie zatkana, wtedy mięsień sercowy w polu zaopatrzenia odpowiedniej tętnicy jest odcięty od prądu krwi i ulega martwicy (zawał mięśnia sercowego), przy czym może nastąpić natychmiastowa śmierć (udar serca).

Tętnica wieńcowa prawa serca

Gałęzi międzykomorowej tylnej towarzyszy żyła środkowa serca, naczynia chłonne oraz gałązki nerwowe splotu sercowego iv*raz z licznymi komorka mi zwojowymi.

Rozgałęzienie tętnic w ścianie serca

W komorze prawej, gdzie ściana serca jest cieńsza, gałązki zdążające w głąb są krótkie i zespolenia położone pod wsierdziem leżą bliżej sieci powierzchownej.

ŻYŁY SERCA

Większe żyły ściany serca uchodzą do prawego przedsionka za pośrednictwem zatoki wieńcowej, która przyjmuje około 60% całej ilości krwi.

Żyła średnia serca

cordis media) biegnie w bruździe międzykomorowej tylnej z okolicy wcięcia koniuszka serca do podstawy; otrzymuje ona dopływy z obu komór oraz z przegrody międzykomorowej i uchodzi do zatoki wieńcowej ze strony prawej, przyśrodkowo od poprzedniej.

Żyła wielka serca

wielka przebiega w bruździe wieńcowej dokoła powierzchni płucnej serca i na powierzchni przeponowej uchodzi do zatoki wieńcowej. Żyła wielka zbiera więc krew głównie z lewego serca, częściowo z komory prawej i przegrody międzykomorowej.