LUSTRO

Pić do lustra bez towarzystwa, w samotności.

Pan Cogito obserwuje w lustrze swoją twarz

Wiersz pochodzi z tomu Pan Cogito (1974). Wskazany w tytule bohater liryczny w tekście wiersza przyjmuje funkcję podmiotu. Obserwacja własnej twarzy jest próbą poszukiwania siebie samego, osobistych, indywidualnych rysów, niepowtarzalnych cech. Utwór rozpoczyna się pytaniem: Kto pisał nasze twarze, w którym...

Lustro

1) zwierciadło, przedmiot o gładkiej powierzchniz polerowanego metalu lub tafli szklanych(podlanych amalgamatem rtęci z ołowiem i cyną) służącydo przeglądania się.

Począwszy od III tysiącl.p.n.e., przez antyk, średniowiecze, po renesans używano1. ręcznych z polerowanego brązu, srebra, miedzi,cyny...