Lidzbarskie Starcia Kabaretowe

Czytaj Dalej

Poezja kabaretowa (skamandryci i inni) - Jak pozyskać publiczność?

Jest ich pięciu. Spotykają się w Warszawie. Dwaj tutaj się urodzili. To Leszek Serafino-wicz (pseudonim literacki Jan Lechoń 1899 – 1956), słynący do niedawna w kręgach gimna-zjalnych jako niestrudzony wierszopis i autor oracji okolicznościowych, obecnie student po-lonistyki, i Antoni Słonimski (1895 –...

Poezja kabaretowa (skamandryci i inni) - Potomstwo czarnego kota

W kabaretowych repertuarach Europy pojawiały się utwory wybitnych poetów (MaxJacob, Włodzimierz Majakowski, Sergiusz Jesienin, Julian Tuwim, Konstanty Ildefons Gal-czyński), dramatopisarzy (Jean Cocteau, Bertolt Brecht, Adolf Nowaczyński, August Kisie-lewski), a także krytyków, tłumaczy, reporterów (Egon Erwin Kisch, Tadeusz Boy – Żeleński).

Poezja kabaretowa (skamandryci i inni) - Zaduma i zabawa

Jednym z powodów przymierza kabaretu i poezji było spotkanie lirycznej zadumy i niefra-sobliwej zabawy. Krytyka Dwudziestolecia dostrzegała bliskość poezji i rozrywki, metafory idowcipu (Karol Irzykowski twierdził, że metafora i dowcip nie różnią się jako konstrukcje,różni je tylko reakcja odbiorcy – raz...

Poezja kabaretowa (skamandryci i inni) - Tradycje rodzime

Instytucja kabaretu była wprawdzie wynalazkiem zagranicznym, ale polskie „spóźnie-nie kabaretowe” – w odróżnieniu od innych naszych spóźnień – nie rodziło poczucia niższo-ści, gdyż tradycje, z których wyrósł kabaret, tradycje literackich zabaw organizowanych wgronie cyganerii artystycznej, obyczaje improwizacji poetyckich i przedstawień amatorskich –mieliśmy nie mniej głębokie niż inne obszary Europy.

Poezja kabaretowa

Po trzecie: poezja kabaretowa to poezja  i n s p i r o w a n a  p r z e z  k a b a r e t, komponowana na wzór spektaklu kabaretowego. Dopiero tak rozumiana postać „poezji kabaretowej” po-zwala mówić o niej jako o zjawisku rządzonym własnymi prawami.

Kabaretowy obraz świata

Kabaretowy obraz świata jest uzależniony od człowieka, od jego kultury, od konwencji, wktórej człowiek wypowiada się na temat świata. Sami twórcy uświadamiali sobie uproszczenia takiej postawy – po czasie, gdy już przyga-sał czar kabaretowej magii.

Poezja kabaretowa - Między etyką a ideologią

Najwybitniejszesatyryczne dzieła nurtu kabaretowego były kunsztownym złączeniem pierwiastków etycznychi ideologicznych (uniwersalnych i aktualnych). Jakież to bliskie kabaretowym skeczom i monologom!

Poezja kabaretowa - Nakaz buntu

W kabaretowej ocenie rzeczywistości faworyzowano postawy buntownicze, niepogodzonez tym, co uznawane oficjalnie, uświęcone tradycją lub modne. Cóż, świat w ludzkich oczach był i pozostanie czarno – biały, odpowiadała (nie wprost) po-ezja nurtu kabaretowego.

Poezja kabaretowa - Przeciw kabaretowi

Jeżeli dla kogoś poezja byładziedziną skupionej powagi, która powinna uświęcać ludzkie myśli i czyny, ten określeniem„kabaretowy” posługiwał się jak przyganą lub obelgą (w takiej właśnie pamfletowej intencjipisano na obczyźnie w latach drugiej wojny światowej o „kabaretowości” Kwiatów polskichJuliana Tuwima).

Poezja kabaretowa - W obronie kabaretu

(Czy dlatego, że pozostali wierni kabaretowi? Jedno wy-daje się pewne: społeczny zasięg oddziaływania nurtu kabaretowego był potężny.

Poezja kabaretowa - Nie tylko radość

”Sprzyjał temu kabaret, kabaretowa zasada „składanki”.

Poezja kabaretowa - Nie tylko kabaret

Żaden z poetów, których poznaliśmy w tym rozdziale, nie daje się w kręgu kabaretowymusytuować bez reszty i – „zaszufladkować”.

SŁÓWKA, zbiór wierszowanych utworów satyryczno-kabaretowych T. Boya-Żeleńskiego

uprzednio zbiorków: Igraszki kabaretowe (1908), Piosenki i fraszki „Zielonego Balonika" (1908), Nowe piosenki (1910), Gdy się człowiek robi starszy.

Dziennikarz na starcie

Praca dziennikarza - czy też stażysty w gazecie codziennej - z pozoru wydaje się prosta i dość monotonna. Czekanie aż ten jeden jedyny pomysł wpadnie do głowy, zbieranie informacji, żmudne rozmowy telefoniczne, jazda przepełnionym autobusem na otwarcie wystawy... Czasami jednak może być ciekawie...

Dziennikarz na starcie - Twoja strona

Na początku nie dopuszczasz do siebie myśli, że to właśnie Ty - skromny miejski dziennikarz (choć ambitny) możesz sprostać temu zadaniu. Szybko okazuje się jednak, że jesteś najlepszym kandydatem na takie stanowisko. Taka decyzja to zwykle przypadek: redaktor podpatrzył jak znosisz do redakcji kasety...

Dziennikarz na starcie - Twoje pomysły

Tematy - jak pewnie wielu z Was się orientuje - nie spadają z nieba. O ile w przypadku muzyki mogłeś(aś) liczyć na materiały prasowe i kasety podsyłane Ci przez wytwórnie albo telefon - pewniak, czyli numer do zaprzyjaźnionej gwiazdy zapisany w notesie, tak tu jesteś skazany tylko na siebie.

Owszem...

Dziennikarz na starcie - Twoi ludzie

Już sam fakt, że Ty - niedawno tylko współpracownik macierzystej redakcji - masz "swoich ludzi" może napawać Cię dumą i świadczyć o Twoich dziennikarskich postępach. Jeszcze niedawno Twoje teksty, po wcześniejszych (czasami bardzo ostrych) wymianach zdań z redaktorem lądowały w koszu.

Dziś Ty...

Dziennikarz na starcie - Twój problem

Przygotowanie kolumny dla młodzieży wiąże się także z innymi konsekwencjami: czasami będziecie musieli pisać dosłownie o wszystkim - modzie, seksie, pieniądzach. Może się zdarzyć, że redaktor naczelny zaproponuje Wam wywiad ze znanym, młodym sportowcem, innym razem czytelnicy poproszą w listach o...