CANOBIO GIOVANNI FRANCESCO, Mazza di Canobio bp.

ur. w 1. poł. XVI w. w Bolonii, zm. 1 VIII 1589 we Florencji,Dyplomata papieski.

Studia prawnicze odbył na uniw. w Bolonii; działalność kośc.rozpoczął za pap. Juliusza III (1550-55), z którego poleceniaposłował 1553 do Portugalii; 1557 towarzyszył kard. C. Carafiedo Niderlandów jako jego doradca; 1560...

CASTELLAMMARE di STABIA

Bpstwo w pd. Włoszech(Kampania), sufr. Sorrento, zał. prawdopodobnie w IV w.;istnienie w C. bpstwa już w czasach apost. jest zapewne legendą.

Obecne miasto C. powstało na ruinach staroż. Stabiae, zniszczonego79 przez wybuch Wezuwiusza; najstarsze zabytkichrzęść (epitafia cmentarzyska odkrytego 1878)...

CAVOUR CAMILLO BENSO di

ur. 10 VIII 1810 w Turynie,zm. 6 VI 1861 tamże, Polityk, twórca zjednoczenia Włoch. Pochodziłz arystokratycznej rodziny piemonckiej.

Dążył do zjednoczenia Włoch wokół dynastii sabaudzkiej;prowadził realistyczną działalność polityczną.

Jako premier Sardynii (od 1852), choć niechętnie, wciągnął...

CEBU, Nome dì Gesù

Metropolia w Filipinach obejmującawyspę C , którą 1521 odkryl F. Magellan.

W 1595 erygowano C. jako sufr. Manili, a 28 IV 1934 podniesionoją do rangi metropolii z sufr. Calbayog, Jaro, Bacolod, Cagayani Zamboanga; 1951 wydzielono z C. archidiecezje Cagayani Jaro, a 1958 Zamboanga; do C. należą jako sufr...

CELESTYN II, Gwidon z Città di Castello

zm. 8 III 1144w Rzymie, Papież od 26 IX 1143.

Był uczniem i przyjacielem P. Abélarda; 1127 mianowanykard. diakonem; 1130 opowiedział się po stronie pap. InnocentegoII przeciw antypap. Anakletowi II; 1133 uzyskał tytułkard. prezbitera;

w czasie swego pontyfikatu mianował ok.10 kard.; uchylił interdykt...

CENNINI, Centuno di Drea

ur. ok. 1370 w Colle di Vald'Elsa (prow. Siena), zm. ok. 1440 prawdopodobnie w Padwie,Malarz i teoretyk malarstwa.

Był uczniem i współpracownikiem A. Gaddiego; działał ok.1398 w Padwie i Florencji. Do znanych prac C. należy m.in.fresk przedstawiający NMP w otoczeniu świętych (szpital św.Bonifacego we...

CHIUSA di SAN MICHAELE, Cluse, Clusinum

Opactwo św. Michała na górze Pirchiriano k. Suzy (Piemont), ośrodek benedyktyńskiej kongregacji.

1. Początki legendarne opactwa podaje kronika klasztoru (MGHSS XXX 2, 959,970); kościół św. Michała, istniejący już w okresie Longobardów, odbudował pod koniec X w. Jan Wincenty, uczeń opata Romualda...

CIMABUE, Cenno di Pepo

ur. ok. 1240 we Florencji, zm. ok. 1303 tamże (?), Malarz.

Był uczniem mistrzów gr., od których przejął artyst. manierę; działał w Rzymie, Florencji, Pizie i Asyżu; brał udział w odnowieniu bazyliki S. Maria Maggiore w Rzymie (1272) i wykonał mozaikę (nie zachowana) Św. Jan Ewangelista w apsydzie...

CITTÀ di CASTELLO

Staroż. Tifernum, bpstwo w środk. Włoszech w metropolii Perugia.

Początki chrześcijaństwa w C. sięgają czasów św. Krescencju-sza (zm. 396), a w poł. V w. była tu już stolica biskupia; słynnym bpem Tifernum był św. Florydiusz (VI w.); 1325 część terytorium bpstwa C. przyłączono do Kortony, a...

COLLE di VAL d'ELSA

Diecezja w środk. Włoszech (Toskania) eryg. 1592 jako sufr. Florencji.

Zajmuje 450 km2 i liczy 58 000 mieszk., w tym 57 800 katolików, 75 parafii, 51 księży diec. i 12 zak., 15 zakonników, 102 siostry.

 

Kehr IP III 304-312; S. Prete, ECat III 1967; AnPont 1976.

CREDI LORENZO di

Właśc. Lorenzo d'Andrea d'Oderigo, ur. 1456 we Florencji, zm. 12 I 1537, malarz, rzeźbiarz i złotnik.

Uczeń, przyjaciel i spadkobierca A. -» Verrocchia, który wywarł wpływ na jego twórczość; przedstawiciel quattrocento, prawdopodobnie był współtwórcą ołtarza w katedrze w Pistoi. Z okresu...

„DIARIO di ROMA"

Dziennik rzymski, którego wydawanie rozpoczęto 5 VII 1716 za pap. Klemensa XI; ukazywał się pod zmiennymi tytułami.

Początkowo pt. „Diario ordinario d'Ungheria" podawał wiadomości o wojnie austr.-tur.; od 1718 pt. „Diario ordinario" publikował w środy i piątki wiadomości z zagranicy, a w soboty z Rzymu...

DONATELLO, Donato di Niccolò Bardi

ur. 1386 we Florencji, zm. 13 XII 1466 tamże, Rzeźbiarz, przedstawiciel -» renesansu.

Początkowo pracował u L. Ghibertiego we Florencji, a ok. 1400 udał się do Rzymu, gdzie studiował staroż. rzeźbę. Po powrocie (ok. 1406) działał przy kościele S. Maria (płaskorzeźba Św. Piotr) i Orsanmichele (Św...

DUCCIO di BUONTNSEGNA

ur. przed 1260, zm. 1319, Malarz wł. protorenesansu, zał. sieneńskiej szkoły malarskiej.

D. działał w Sienie, Florencji i Asyżu, tworząc dzieła o tematyce religijnej. Do najważniejszych należą: wielofigurowe Ukrzyżowanie (ok. 1300, katedra w Sienie), mała Madonna z trzema franciszkanami u stóp...

FIORETTI, Fioretti di san Francesco

Wybór legend oFranciszku z Asyżu zaczerpniętych z wcześniejszego tekstułac. Actus beati Francisa et sociorum eius (prawdopodobnieautorstwa brata Ugolino da Santa Maria in Montegiorgio) pochodzącychz XIII w., kontynuowanych anonimowo w X I V w.

Oprócz 53 wybranych rozdziałów z Actus (tłumaczonychprzez...

GHIBERTI LORENZO, Lorenzo di Bartolo

ur. 1378(1381) we Florencji, zm. 1 XII 1455 tamże, rzeźbiarz, złotnik,architekt, t e o r e t y k sztuki i kronikarz.

Złotnictwa uczył się u ojczyma Bartolo G., a nast. prowadziłwc Florencji warsztat brązowniczo-złotniczy; 1401 zwyciężyłw konkursie na II drzwi (pn.) baptysterium flor. (pracakonkursowa:...

GIOTTO di BONDONE

ur. ok. 1266 (1267?) w Colle diVespignano k. Florencji, zm. 8 I 1337 we Florencji, malarzi architekt, reprezentant trecento, prekursor renesansu.

Wg tradycji byt uczniem Cimabuego; pracował we Florencji,Asyżu, Padwie, Rzymie i Neapolu (na dworze andegaweńskim1329-32) oraz prawdopodobnie w Awinionie (wrezydencji...

HANNIBAL MARIA di FRANCIA bł.

ur. 5 VII 1851 wMesynie (Sycylia), zm. 1 VI 1927 tamże, działacz charytatywny,założyciel zgrom, zakonnych.

Po studiach filoz.-teol. w seminarium duch. w Mesynieprzyjął 1878 święcenia kapł.; pełniąc funkcje duszpast. w katedrze(od 1882 był jej kanonikiem), podjął działalność dobroczynną;założył...

SPINA BIFIDA

Spina bifida (tarń dwudzielna, rozszczep kręgosłupa) jest wadą rozwojową, która powstaje w bardzo wczesnym okresie życia płodowego pod wpływem wielu różnorodnych czynników etiologicznych.

Spina bifida occulta

Spina bifida occulta ukryty rozszczep kręgosłupa: niespojenie łuków kręgów bez wciągnięcia opon, ze zdrową skórą pokrywającą wadę rozwojową elementów kostnych, z prawidłowym wykształceniem elementów nerwowych, bez klinicznych objawów uszkodzenia neurologicznego.