Klan (antropologia)

Czytaj Dalej

Zjawiska prawne w ujęciu antropologii i etnografii prawa

Antropologia prawa (samodzielna dyscyplina naukowa), która organizacyjnie wiąże się z naukami prawnymi- zajmuje się kulturowymi źródłami i uwarunkowaniami prawa oficjalnego i nieoficjalnego (,w różnych odmianach), recepcją prawa, głównie w krajach postkolonialnych, poczuciem prawnym wyrażającym się w...

Antropologia filozoficzna - Antropologia

Rozumowa nauka o człowieku w świetle jego przyczyn ostatecznych. Według o. Krąpca jest metafizyką szczegółową; odnosi się do określonej postaci bytu, jaką jest człowiek. Stawia filozoficzne pytania i próbuje na nie odpowiedzieć :

Jaka jest natura człowieka i sposób jego istnienia?

Jakie...

Antropologia filozoficzna - Metoda

etap zjawiskowy, fenomenologiczny – opis i ogląd tego, co bezpośrednio lub pośrednio empirycznie dane i tego interpretacja. Zbieram odpowiednią wiedzę o człowieku, badam jego właściwości jako osobowej kategorii bytowej – fenomenologia człowieka.

etap bytowy – dalsze pogłębienie refleksji...

Psychologia a antropologia

Psychologia wyrosła z filozofii, kiedyś była to psychologia filozoficzna. Psychologia doświadczalna wchodzi w skład nauk szczegółowych i bada te zjawiska, które można poznać doświadczalnie. Nie zajmuje się problemem duszy ludzkiej.

Psychologia racjonalna korzysta z badań psychologii doświadczalnej, ale...

Anzelm z Aosty (1033 - 1109) - Antropologia

Człowiek został stworzony na podobieństwo Boga. Można w nim odnaleźć najbardziej adekwatny obraz Boga. Człowiek posiada sumienie, w którym dostrzegalne są „ślady Trójcy Świętej”. Śladami tymi są: pamięć, inteligencja i miłość. 

Człowiek posiada również wolę. Jest to jedna z władz duszy...

Michel de Montaigne (1533 - 1592) - Antropologia

Michel de Montaigne uważał,  że dusza ludzka rodzi się drogą naturalną wraz z ludzkim ciałem, posiada zatem naturę cielesną. Odrzucał koncepcję nieśmiertelności duszy. Uznał,  że metempsychoza jest niedorzecznością, człowiek istnieje tylko w świecie ziemskim, a śmierć jest ostatecznym kresem...

Rene Descartes - Kartezjusz (1596 - 1650) - Antropologia

 Jeśli jest myśl, to musi być ktoś, kto myśli. W tym twierdzeniu Kartezjusza znajduje swe uzasadnienie koncepcja człowieka jako istoty myślącej: „myślę, więc jestem”. Człowiek to jaźń myśląca i rościągłe ciało. Jeżeli zatem ciało jest faktem (substancja rozciągła) oraz dusza jest faktem...

Thomas Hobbes (1588 - 1679) - Antropologia

Człowiek jest elementem przyrody, rządzą nim prawa mechaniczne. Zajmuje się on tylko własnymi sprawami, kocha siebie, jest egoistą. Jedynym celem człowieka jest zachowanie własnego dobra.    

W życiu społecznym urzeczywistniają się stosunki między ludźmi, które najpełniej wyraża - zdaniem Hobbes'a...

John Locke (1632 - 1704) - Antropologia

Uważał,  że każdy człowiek ma prawo do swobodnego rozwoju i formułowania sądów. Twierdził,  że zasady moralne powinny być pragmatyczne, czyli nie tylko krępować, ale także wzbogacać ludzkie  życie, a więc moralność winna respektować tolerancję, umożliwiać rozumne ich stosowanie. Negował...

David Hume (1711 - 1776) - Antropologia

Hume  uważał,  że natura ludzka jest ciągle taka sama, niezmienna. Ludzie według niego są tak dalece do siebie podobnymi, że historia nie może powiedzieć o człowieku nic innego, nowego, niezwykłego. Wszystkie nauki należy tworzyć na podstawie nauki o człowieku, a tę powinno się rozwijać poprzez...

Voltaire [anagram, po polsku Wolter (1694 - 1778)] - Antropologia

 Człowiek jest tylko istotą przyrodniczą. Cała teoria duszy nie wytrzymuje krytyki. Gubi ona człowieka bo roztacza przed nim wizję szczęścia po  śmierci, zabraniając używania  życia doczesnego. Koncepcja duszy jest fikcją, która powoduje,  że ludzie zaprzątnięci problemami nadprzyrodzonymi nie...

Denis Diderot (1713 - 1784) - Antropologia

Człowiek jest  istotą biologiczną, tworzącą organizm najwyżej zorganizowany. Wyłonił się z przyrody i podlega prawom biologicznym. Tym, co go wyróżnia jest to, że myśli, gdy tymczasem inne istoty żywe posługują się tylko zmysłami. O osobowości człowieka decydują: mózg, przepona, narządy...

Julien Offray de La Mettrie (1709 - 1751) - Antropologia

Człowiek jest maszyną, ale najlepiej skonstruowaną. Wyróżnia się przypadkową własnością: mową. Jak powiada Wł. Tatarkiewicz, La Mettrie  „spodziewał się, iż doczeka się chwili, w której małpy nauczą się mówić i będą wówczas wytwarzać kulturę nieustępującą ludzkiej”.    

Ludzkość nie...

Etienne Bonnot de Condillac (1715 - 1780) - Antropologia

Człowiek posiada zdolność odczuwania radości; potrafi cieszyć się, ale również cierpieć. Jeżeli odczuwa coś przyjemnego, to cieszy się; jeżeli zaś coś przykrego, to cierpi. Uczucia te są podstawą pojawiania się miłości i nienawiści. Przedmiotem miłości człowieka jest ona sama. Jej istotą...

Jean Lerond d'Alembert (1717 - 1783) - Antropologia

 Człowiek jest istotą cielesną, uzależnioną od tysiąca potrzeb i wrażliwą na działanie ciał zewnętrznych. Uległby szybkiemu zniszczeniu, gdyby nie zabiegał o to, by się zabezpieczyć przed negatywnym oddziaływaniem z zewnątrz. Niektóre ciała oddziałują na człowieka pozytywnie, inne nie - w ten...

T. Claude Helvetius - Helwecjusz (1715 - 1771) - Antropologia

Helvetius  postawił sobie zadanie, aby stworzyć naukę, którą określał sztuką  życia. Miała być ona nauka stworzona przez rozum i oparta na doświadczeniu o poziomie naukowości równym naukom przyrodniczym. Przekonanie to opierał na twierdzeniu, że człowiek jest częścią przyrody,  że trzeba go...

Paul Thiry, D'Holbach (1723 - 1789) - Antropologia

Holbach  uważał,  że błędne jest przekonanie człowieka o sobie samym jako o dwoistej naturze. Człowiek sądzi o sobie,  że posiada coś, co go odróżnia od ciała, wyodrębnia substancję duchową i cielesną. W rzeczywistości zaś człowiek jest tylko mechanizmem, chociaż bardziej złożonym.   ...

Immanuel Kant (1724 - 1804) - Antropologia

Kant uważał, że człowiek aktywnie zmierza do: 

1) przetrwania (w sferze cielesnej), dążąc do zachowania siebie samego; 

2) współdziałania z innymi ludźmi w  świadomym i samorefleksyjnym działaniu, rozwijając w sobie ideę człowieczeństwa; 

3) kształtowania w sobie własnej...

Artur Schopenhauer (1788 - 1860) - Antropologia

 Jeżeli świat jest wolą i wyobrażeniem; jeśli świat fenomenów włącznie z moim ego jest subiektywną stroną relacji: „Ja – świat”, to wola i wyobrażenie muszą być częścią bytu noumenalnego. A zatem i samo postrzeganie, poznawanie  świata jest ucieleśnieniem siły: woli życia, która  łączy sobą...

Ludwik Feuerbach (1804 - 1872) - Antropologia

 Feuerbach  pisał: „w  żadnym wypadku człowiek nie różni się od zwierzęcia tylko myśleniem. Różnicą tą jest raczej cała jego istota”, istotą zaś człowieka jest uniwersalność i wolność.   

Feuerbachowska antropologia to nauka uniwersalna, bo rozpatrywana  łącznie z fizjologią, w sposób...