IRONIA

Ironie W dialogach Platona — określenie po­stawy, jaką zajmował Sokrates wobec swoich rozmówców, przywdziewając ma­skę niewiedzy. Do sokratejskiej ironii nawiązywał S.

„Śmiejmy się z głupich choć i przewielebnych” – żart, drwina, ironia w Monachomachii I. Krasickiego. Istota poematu heroikomicznego

Krasicki posługując się subtelną bronią, jaka jest ironia i drwina, doskonale charakteryzuje bohaterów. Krasicki był mistrzem ironii, parodii i alegorii, za pomocą których szyfrował swą wypowiedź, gdy nie chciał, lub nie mógł mówić wprost.

Tragizm, drwina i ironia w prozie lat trzydziestych

"Nienasycenie", poprzez swa fantastyczna i groteskowa zarazem fabule, staje sie przenikliwa, pelna drwiny i ironii krytyka wspólczesnosci: cynizmu rzadzacych, rozpadu naturalnych, rodzinnych obyczajów, religijnych wiezi spolecznych, pasywizmu i bezsilnosci wspólczesnej nauki i kultury wobec narastajacego zla.

IRONIA

IRONIA: 1) Właściwość stylu polegająca na sprzeczności między dosłownym znaczeniem wypowiedzi a jej znaczeniem właściwym, nie wypowiedzianym wprost, ale założonym przez autora.

Czy bohaterowie utworów Zeromskiego budzą w tobie podziw czy ironię?

W licznym gronie powieściopisarzy młodopolskich największą indywidualnością był Stefan Zeromski( 1864-1925 ). Związany miejscem urodzenia z ziemią kielecką. Zeromski, dziecko zubożałej rodziny szlacheckiej przeszedł typową drogę ideologicznej, patryjotycznej i społecznej edukacji. Własne...