XIX-wieczni pisarze francuscy - Stendhal, Balzac, Hugo, Flaubert, Zola, Dumas, Maupassant i inni

Na przełomie XVIII i XIX wieku, we Francji miały miejsce rewolucyjne zmiany. Wywarty one głęboki wpływ na życie polityczne, gospodarcze i społeczne narodu. W kulturze przemiany te znalazły odzwierciedlenie w powieściach pisarzy realistów i naturalistów.

Wiek dziewiętnasty nazywany jest często...

HOFMANNSTHAL HUGO von

ur. 1 II 1874 w Wiedniu,zm. 15 VII 1929 w Rodaun pod Wiedniem, poeta, dramaturg.

Od 1892 studiował prawo, a 1895-98 filologię rom. wWiedniu (1899 uzyskał doktorat filozofii); bral udział w Iwojnie światowej.

Liryki i dramaty H. napisane przed 1900 wyróżnia estetyzmoraz dekoratywny nadmiar środków wyrazu;...

BALL HUGO

ur. 22 II 1886 w Pirmasens (Palatynat Reński), zm. 13 IX 1927 w Sant'Abbondio k. Lugano, Filozof, krytyk lit., pisarz. W 1906-07 studiował filozofię na uniw. w Monachium; pod wpływem doktryny F. Nietzschego odstąpił od katolicyzmu; 1910-14 był reżyserem teatru w Bernie i pisał utwory sceniczne dla teatru w...

GRESSMANN HUGO

ur. 21 III 1877 w Mölln k. Neubrandenburga,zm. 6 IV 1927 w Chicago, protest, egzegeta.

Studia teol. odbył w Greifswaldzie, Getyndze, Kilonii iMarburgu; po habilitacji 1902 wykładał (do 1906) egzegezęST i historię religii sem. na wydz. teologii protest, w Kilonii,a 1907-27 w Berlinie; od 1906 współpracował z...

EHRENSBERGER HUGO

ur. 21 IX 1841 w Engen (region Hegau), zm. 24 II 1904 w Bruchsal (k. Karlsruhe), historyk Kościoła, liturgista.

Po studiach teol. we Fryburgu Br. przyjął 1865 święcenia kapł. ; wykładał w gimnazjum w Rastatt, Offenburgu, Tauberbischofs-heim i Bruchsal ; współpracował przy wyd. Die Kunstdenkmäler des...

GOES HUGO van der OESA

ur. ok. 1435 w Gandawie,zm. 1482 w Auderghem (Bruksela), malarz, najwybitniejszyreprezentant flamandzkiej sztuki późnogot. (NiderlandówP d . ) .

Pracował w Gandawie, gdzie 1467 został przyjętydo cechu malarskiego, uczestniczył też w licznych pracachdekoratorskich w Brugii i Gandawie; starszym cechu...

Hugo Kołłątaj (1750-1812)

 

Hugo Kołłątaj to drugi obok Staszica wybitny przedstawiciel obozu postępu. Urodził się na Wołyniu w niezamożnej rodzinie szlacheckiej. Po ukończeniu szkoły w Pińczowie kształcił się w Akademii Krakowskiej, którą ukończył ze stopniem doktora filozofii. Bierze czynny udział w pracach...

Radykalna publicystyka oświeceniowa (Hugo Kołłątaj, Stanisław Staszic)

W "UWAGACH NAD ŻYCIEM JANA ZAMOYSKIAGO" Staszic wypowiada się wobec sześciu spraw:

1 Edukacja- jedyną szkołą winny być szkoły rycerskie, zajmujące się też szkoleniem ucznia jako obywatela. W nauce moralnej podstawą powinna być religia.

2 Prawodastwo- podejmowanie uchwał większością głosów a...

HEYKE, Hejka, LEON, pseud. Cerzón, Stanisław Czernicki, Hugo Levon

HEYKE, Hejka, LEON, pseud. Cerzón, Stanisław Czernicki, Hugo Levon, ur. 10 X 1885 w Cierzni pod Wejherowem, zm. 16 X 1939, rozstrzelany przez hitlerowców w lesie szpęgawskim pod Starogardem Gd., pisarz kaszubski; ksiądz. Od 1920 katecheta w Kościerzynie; uczestnik ruchu młodokaszubskie-go i współpracownik...

KOŁŁĄTAJ HUGO

KOŁŁĄTAJ HUGO, ur. 1 IV 1750 w Dederkałach (Wołyń), zm. 28 II 1812 w Warszawie, działacz i pisarz polit., organizator i teoretyk nauki i oświaty, historyk, filozof. Najmłodszy syn w podupadłej majątkowo rodzinie szlach., szukał tradycyjnie kariery w stanie duchownym; kleryk przed 1764, święcenia...

Hugo Kołłątaj

 

Hugo Kołłątaj (1750-1812) był jednym z głównych przedstawicieli polskiego Oświecenia. Był uczonym, publicystą i politykiem. W latach 1791-92 pełnił funkcję podkanclerza koronnego. Był działaczem Towarzystwa do Ksiąg Elementarnych i Komisji Edukacji Narodowej.

W latach 1777-1783 był rektorem...

HAHN HUGO

ur. 18 X 1818 w Gut Aahof k. Rygi, zm.24 XI 1895 w Kapsztadzie, protest, misjonarz.

Po ukończeniu 1834 gimnazjum w Rydze wstąpił do ReńskiegoTow. Misyjnego; 1838 przyjęty został do seminariummis. i 1841 udał się do Afryki, aby rozszerzyć reńską misjęod rzeki Oranje w Kraju Przylądka po terytoria...

Hugo Kołłątaj (1750-1812)

Charakterem i wartością moralną od Staszica o całe niebo niższy, rozumem politycznym prześcignął go ksiądz Hugo Kołłątaj (1750-1812), urodzony w San­domierskiem (pochodzący z dawnej szlachty smoleńskiej), najznakomitszy ze wszystkich pisarzów politycznych niepodległej Polski i jeden z...

Jan Hugo Vorisek

Jan Hugo Vorisek (1791—1825) działał w Wiedniu, tu pozna) Beethovena: był swietnympianista i dyrygentem, Beethoven cenił w nim kompozytora. Pisał symfonie, dzieła kameralne,fortepianowe i piesni. W swoich utworach był zwolennikiem stylu klasycznego, którydopełniał błyskotliwoscia wirtuozowska i elementami...

Hugo Riemann

Hugo Riemann (1849-1919) uznany został za najwiekszego muzykologa wszystkich czasów. Jego dzieło jest imponujace: był badaczem epok, historykiem muzyki, jej systematykiem i metodologiem, autorem podreczników z wszystkich niemal dziedzin muzyki, wreszcie autorem leksykonu, który w nowych wydaniach jeszcze dzis...

HUGO Joseph-Leopold-Sigisbert (15 XI 1773 - 29 I 1828), gen. franc.

Ur. w Nancy, syn stolarza. W 1788 rozpoczął służbę w pp. Beauvoisis, odznaczył się w walkach w Wandei. 1800 bił się pod Hohenlinden, 1805, odmówiwszy podpisania petycji przeciwko gen. Moreau, został wysłany na Korsykę. 1805 walczył pod Caldiero, 1806 w Neapolu przeciwko partyzantom Fra Diavolo...

SPERRLE HUGO (1885-1953) - feldmarszałek

Oficer niemieckiego lotnictwa, słu­żył w Luftwaffe od 1934 r.; w czasie wojny domowej w Hiszpanii był pierwszym dowódcą Legionu Con-dor. Od stycznia 1939 r. dowodził 3 flotą powietrzną (Luftflotte 3), która walczyła we Francji w maju 1940 r., a w czasie bitwy o * Anglię razem z 2 flotą powietrzną...

HUGO KOŁŁĄTAJ

W swoich poglądach nie różnił się zbytnio od Stanisława Staszica. Różniło go jedynie to, że miał bardziej radykalne poglądy w sprawach przywilejów dla ludzi niższego stanu. Żądał wolności osobistej chłopów. Chłop miał mieć wolność osobistą, ale grunt ma być własnością pana.

 „Dobra...

WIKTOR HUGO

Był on dramaturgiem. Napisał „Cronuwell”, ze wstępem, w którym zaprezentował artystyczną deklarację romantyzmu.

Żądał w niej:

−  aby dramat romantyczny powinien sięgać do dramatów historycznych

−  zburzenia zasady trzech jedności

−  mieszania się scen tragicznych i szczęśliwych

−  nadawania...