Poglądy Herberta, Komeńskiego, Montessori, Pestalozziego, Arystotelesa, Konarskiego, Spencera

łączyć teorię z praktyką POGLĄDY ARYSTOTELESA  Urodził się w IV w.  Na Arystotelesie opiera się cała nauka wychowawcza aż do XVII w.

Klasyfikacja ustrojów państw Platona i Arystotelesa

Platon: timokracja ( rządy odważnych) oligarchia ( rządy bogatych) demokracja ( rządy intelektualnego ludu) tyrania ( ustrój strachu) polis ( rządy mędrców) Arystoteles: monarchia ( tyrania arystokracja ( oligarchia) politea ( demokracja)

Arystoteles "Polityka"

Arystoteles ?

Dowód ontologiczny św. Anzelma, Różnica między metoda Platona a Arystotelesa

Różnica między metoda Platona a Arystotelesa PLATON Platon nie tylko miał wiedzę rozumową za niezależną od zmysłowej, ale też za wyższą od niej.

Arystoteles ze Stagiry

Arystoteles ze Stagiry (Tatarkiewicz) I.

Slowniczek z tematu o Arystotelesie

kształtowany przez forme SUBSTANCJA=byt samodzielny to co istnieje samo przez się, a nie jest atrybutem innej rzeczy ISTOTA=to co powoduje ze byt jest tym czy jest natura własciwa jakiejs rzeczy istnieje tylko dzieki istnieniuPOTENCJA=to co w bycie jest nieokreslone i podlega okreslaniu przez akt ENTELECHIA=w metafizyce forma jako rodzaj pewnej siły wewnatrz bytu, ktora jako akt kształtuje celowo materie,w człowieku- entelechia jest dusza ozywiajaca ciało LOGIKA=nauka o zasadach ...

Sokrates, Platon, Arystoteles - czego współczesny człowiek może się nauczyć od klasyków filozofii starożytnej?

Filozofia Sokratesa, Platona i Arystotelesa inspirowała wielu późniejszych myślicieli, polityków czy naukowców.

FILOZOFIE ANTYCZNE - ARYSTOTELES

384-322 r.p.n.e.

−  uznawany za najwybitniejszego myśliciela starożytności

−  jego działalność obejmowała niemal wszystkie dziedziny wiedzy

−  założył szkołę filozoficzną w Atenach

−  twierdził, że każda rzecz jest bytem złożonym z materii i formy kształtującej materię

−  postawił tezę o...

„Etyka Nikomachejska”- Arystoteles - Księga I

Cele są czynnościami i odrębnymi wytworami. Polityka jest nauką o poznaniu dobra najwyższego. Jest przedmiotem nauki naczelnej. Cel, który pragniemy dla niego samego jest dobrem i to największym. Polityka orzeka które nauki należy uprawiać. Dobro ogółu jest większe od dobra jednostki. Nauka o państwie...

„Etyka Nikomachejska”- Arystoteles - Księga II

Dzielność etyczna: skutkiem przyzwyczajenia. Dzielność diamoetyczna: doświadczenia, potrzebuje czasu na wykształcenie się. Zatem żadna z cnót nie jest nam wrodzona (rzecz wrodzona nie da się zmienić skutkiem przyzwyczajenia). Cnoty zdobywa się przez wykonywanie czynów etycznie dodatnich. Wszystkiego...

„Etyka Nikomachejska”- Arystoteles - Księga III

Czyny niezależne to te, które dokonuje się pod przymusem lub nieświadomie (przyczyny są poza działającym0. Czyny zależne od woli: przyczyna ich tkwi w działającym. Niezależne wywołują żal i skruchę. Czyn, który nie wywołuje żalu, to czyn niechcący.

Postanowienie jest zależne od woli...

„Etyka Nikomachejska”- Arystoteles - Księga IV

Szczodrość - to umiar w odniesieniu do dóbr materialnych. Rozrzutność - szczodrość - chciwość. Rozrzutność - niewłaściwe wydawanie pieniędzy na cele hańbiące. Chciwość - nadmierne przywiązywanie się do dóbr materialnych. Rozrzutnik trwoni majątek. Szczodrość polega na rozsądnym dawaniu temu...

„Etyka Nikomachejska”- Arystoteles - Księga V (sprawiedliwość, niesprawiedliwość)

Sprawiedliwość - to trwała dyspozycyjność ludzi, dzięki której zdolni są dokonywać czynów sprawiedliwych, postępują sprawiedliwie i pragną tego co sprawiedliwe. Niesprawiedliwy jest żądny posiadania. Jest nim ten, kto wykracza przeciw prawu i słuszności (równości). Sprawiedliwy przestrzega prawa bo...

„Etyka Nikomachejska”- Arystoteles - Księga VI

Zalety duszy: etyczne (moralne) i dianoetyczne (intelektualne). Części duszy: rozumna i nierozumna. Do rozumnej należą rozumowanie i poznawanie. Trzy rzeczy w duszy od których zależy działanie i poznanie: doznawanie wrażeń zmysłowych, myślenie i pragnienie. Doznawanie wrażeń nie jest źródłem żadnego...

„Etyka Nikomachejska”- Arystoteles - KSIĘGA VII „O wadach etycznych”

Nieopanowanie to słaba wola, uleganie pokusom i rozpustnościom. Jest czymś złym i nagannym. Umiarkowany panuje nad sobą i jest odporny na problemy. Nieopanowanie wynika z niewiedzy, lecz też od niej stroni. Ulegając żądzy rozkoszy posiada nie wiedzę lecz mniemanie. Jest ono sprzeczne ze słuszną oceną...

„Etyka Nikomachejska”- Arystoteles - KSIĘGA VIII „Potrzeba przyjaźni”

Przyjaźń jest cnotą, czymś najkonieczniejszym. Bez przyjaciół nikt nie mógłby pragnąć żyć. Im większa przyjaźń tym bardziej narażona jest na niebezpieczeństwo. Przyjaciele – jedyną ucieczką w trudach. Młodzieńcom pomaga w unikaniu błędów, starszych otacza opieką, ludzi w kwiecie wieku pobudza...

„Etyka Nikomachejska”- Arystoteles - KSIĘGA IX

W przyjaźniach opartych na nierównościach, proporcjonalność zapewnia równość i trwałość przyjaźni. Odpłaty otrzymuje się w wysokości oznaczonej przez obdarowanego. Wartość ocenia się wedle tego, co o tym sądzili, zanim ją mieli. W różnych stopniach należy się odwdzięczać. Przyczyną zerwania...

Doktryny największych greckich filozofów (Platon i Arystoteles) - Koncepcja państwa według Platona

Platon był uczeniem Sokratesa. Jego główne dzieła: „Państwo” - wizja państwa i „Prawo”; obejmują wszystkie ówczesne dyscypliny naukowe. Platon zalicza się do autorów tzw. złotej myśli. Był prekursorem totalitaryzmu, twierdził że rządzić mają filozofowie i wojskowi. Państwo Platona jest komunizmem...

Doktryny największych greckich filozofów (Platon i Arystoteles) - Myśl społeczno - ekonomiczna

Według Platona człowiek to element państwa, o tym co dobre dla człowieka rozstrzyga państwo. Ujmował wszystko w odniesieniu makroekonomicznym, twierdził że „wszystko jest dla państwa, przez państwo, w państwie” ,a jednostka jest podporządkowana państwu: „państwo jest wszystkim, jednostka niczym”...

Doktryny największych greckich filozofów (Platon i Arystoteles) - Krytyka demokracji

Wg Platona ustrój demokratyczny jest najbardziej chwiejny. Cechują go brak dyscypliny społecznej i respektu dla władzy, anarchia, brak kompetencji rządzących i demoralizacja wśród ludu. Zręczny demagog nie ma trudności w zapanowaniu nad motłochem. Demokracja prowadzi nieuchronnie do tyranii