Alessandro di Cagliostro

Alessandro di Cagliostro

Czytaj Dalej

BOTTICELLI SANDRO, właśc. Alessandro di Mariano Filipepi

ur. 1444 (1445 ?) we Florencji, zm. 17 V 1510 tamże,Malarz, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli flor. quattrocento,uczeń Filippa Lippi.

Odznaczał się głęboką znajomością mitologii gr., Biblii, hagiografiii literatury pięknej, co wyraziło się w tematyce jegoobrazów. Malował portrety, obrazy...

CIANO di CORTELLAZZO GALEAZZO (1903-1944) - polityk

Włoski minister spraw zagranicz­nych odegrał istotną rolę w kształto­waniu polityki państwa. Prawnik z wykształcenia, od 1925 r. poświę­cił się służbie dyplomatycznej, ale błyskotliwą karierę rozpoczął w 1930 r., gdy poślubił Eddę Mus-solini - córkę dyktatora Włoch. W 1935 r. objął...

Swobodny przepływ usług: ZAKAZ DYSKRYMINACJI - Sprawa Lynne Watson i Alessandro Belmann

Dotyczyło to niedopełnienia obowiązku meldunkowego przez nieletnią turystkę brytyjską. Przepis ten funkcjonował tylko w stosunku do cudzoziemców. W trakcie trwania postępowania karnego powstał problem: czy odmienne raktowanei bywateli własnych i cudzoziemców nie jest przejawem dyskryminacji i czy nie jest...

Biografie fizyków - Volta Alessandro

(1745-1827) Fizyk włoski. Profesor fizyki w Como i Padwie. W 1775 roku wynalazł elektrofor. W 1776 odkrył gaz błotny. W 1782 roku zbudował kondensator płytkowy oraz w 1800 roku zbudował ogniwo galwaniczne, złożone ze srebrnych i cynkowych elektrod oraz wody morskiej jako elektrolitu.

Opisz teorię uwagi S. Di Nuovo

*Treści świadome, struktury pozn, uwaga mimowolna, zachowanie pozauwagowe

*Wszystkie te elementy tworzą pole uwagi

*Treści świadome to, co znajduje się w centrum naszej uwagi, a struktury poznawcze- elementy łatwo dostępne dla uwagi

Teoria uwagi S. Di Nuovo

Uwaga ma charakter aktywny. Zaznacza zw. między uwagą,a świadomością. Pole centrum uwagi to treści swiadome. Następne pole uwagi to doświadczenia życiowe, dostępne świadomości. Nastepne to uwaga mimowolna-analiza bez udziału swiadomości. Ostatnie pole uwagi, to zachowania pozauwagowe.

Kalcytonina, parathormon, 1,25-di (OH) D3 - struktura, mechanizm działania, regulacja gospodarki wapniowo – fosforanowej

 

PARATHORMON

Syntetyzowany jest jako preproparathormon, w wyniku ograniczonej proteolizy powstaje właściwy parathormon (PTH).

Funkcje:

działanie na kości – zależy od stężenia PTH. Jeśli jest ono działaniem pulsacyjnym w postaci małych dawek, przeważa efekt osteogenetyczny czyli PTH mediuje...

CAGLIOSTRO Alessandro

(wym. kaljostro) 1743-95 Właśc. Giuseppe Balsamo, znany także jako hrabia C., markiz Pellegrino i pod różnymi innymi tytułami i nazwiskami, zręczny szarlatan rodem z Palermo (czy z Bergamo?). Podróżował po, całej Europie, występując jako alchemik, cudotwórca i producent uniwersalnych leków, wywoływacz...

CASANOVA DI SEINGALT

(wym. ...sęgalt) Gioyanni Giacomo, 1725-98,'Wenecjanin, pamiętnikarz, literat, podróżnik, o życiu pełnym przygód w salonach stolic europejskich (również w Warszawie na dworze Stanisława Augusta), mający opinię uwodziciela, szarlatana, hazardzisty i awanturnika w więlkim stylu.

Aresztowanemu w 1755 w...

SACCO DI ROMA

(wym. sąkko...) Wł., 'zdobycie i splądrowanie Rzymu' od V do IX 1527 przez nm.-hiszp. wojska cesarza Karola V, które zamknęło właściwy okres Renesansu w Rzymie.

ACCADEMIA di SAN LUCA

Reale Accademia Romana di San Luca, Akademia Św. Łukasza, zał. 1577 w Rzymie z inicjatywy G. Muziano, zatwierdzona przez pap. Grzegorza XIII bullą z 15 X 1577, a różnymi przywilejami obdarzona przez pap. Sykstusa V i Urbana VIII. Powstała z korporacji hafciarzy, rzeźbiarzy, architektów i malarzy, którzy za...

ACCADEMIA di SANTA CECILIA

Jedno z wielu zrzeszeń muz. zał. 1584 jako bractwo kośc. przy współudziale G. P. da Palestriny i L. Marenzia. Szczególną opieką otaczali akademię Grzegorz XIII i Urban VIII; 1893 przemianowana przez Piusa IX na Akademię pap. św. Cecylii;

1875 zreorganizowana przez rząd wl. stała się instytucją...

ALGARDI ALESSANDRO

Alessandro als Architekt, Zeitschrift für Geschichte der Architektur 4(1910-11) 49-79; A. Muflon, Alessandro A.

ANGELICUM, Pontificia Università di S. Tommaso d'Aquino, domin

Wyższa uczelnia filoz.-teol. w Rzymie. A. posiada wydział filoz., teol. i prawa kan., z prawem nadawania stopni akademickich.

A. powstało z przekształcenia Collegium Divi Thomae de Urbe, zatwierdzonego 1580 przez pap. Grzegorza XIII. W 1727 Benedykt XIII zezwolił nadawać stopnie akademickie również...

ANGELITKI, Angeliche di S. Paolo, barnabitki, gwastalki

Żeńskie zgrom, zakonne, zał. ok. 1530 w Mediolanie przez św. Antoniego Maria Zaccaria i Ludovice Torelli z Guastalla; przyjęło regułę św. Augustyna, zatwierdzoną 15 I 1535 przez pap. Pawła III. W 1557 zgrom, zostało zreorganizowane wg wskazań Soboru Tryd., a jego członkinie zobowiązano do zachowania...

ANNA od JEZUSA, Anna di Lobera OCD

ur. 25 XI1545 w Medina del Campo (Hiszpania), zm. 4 III 1621 w Brukseli; Do zak. wstąpiła 1570 w Ávili, śluby zak. złożyła 1571 w Salamance;

współpracowała z Teresą Wielką w dziele reformy zak., pomagała jej przy zakładaniu klasztoru w Beas (Andaluzja), gdzie została przełożoną; założyła domy...

ANNIBAL di CAPUA abp.

zm. 2 IX 1596 w Neapolu, Nuncjusz w Polsce. Był synem Wincentego, księcia Termoli; ukończył w Padwie filozofię, w Pawii uzyskał doktorat prawa; pap. Grzegorz XIII mianował go swoim szambelanem i wysłał 1576 w poselstwie do ces. Rudolfa II; nast. A. był nuncjuszem w Wenecji; 1579 został abpem...

ANSELMIANUM, Pontificio Ateneo di S. Anselmo

Międzynar. wyższe studium benedyktyńskie w Rzymie. A. powstało 1867 za zgodą pap. Piusa IX w miejsce dawnego kolegium benedyktyńskiego (1687-1837), zał. dla kongr. kasyneńskiej i zatwierdzonego przez pap. Innocentego XI konst. Inscrutabili.

Siedzibą uczelni jest opactwo św. Anzelma na Awentynie; A. ma...

ARIOSTO ALESSANDRO OFMObs

ur. na pocz. XV w. w Ferrarze, zm. po 1484, Misjonarz, teolog. W 1463-66 przebywał w Palestynie, gdzie opisał miejsca święte: Topographia Terrae Promissionis (wyd. Ch. Kohler, ROL 11 (1909-1912) 1-67) 1475-78 prowadził z polecenia pap. Sykstusa TV działalność unijną wśród -> maronitów w Libanie, Syrii i...

ARNOLFO di CAMBIO, Arnolfo di Lapo

ur. ok. 1245 w Collevaldelsa k. Florencji, zm. ok. 1302 we Florencji, Wł. rzeźbiarz i architekt. Był uczniem -> Mikołaja z Pizy, z którym nast. współpracował; od ok. 1290 utrzymywał warsztaty rzeźbiarskie w Rzymie i Florencji ;

odegrał znaczną rolę w rozwoju architektury flor.; jego styl uformował się...