Aleksy (arcybiskup wrocławski i szczeciński)

Czytaj Dalej

MAŁŻEŃSTWA literackie – od św. Aleksego do Ziembiewiczów.

Aleksy porzucił młodą żonę, aby dążyć do zbawienia. Biorąc ślub, Aleksy zdeklarował się żyć z małżonką i troszczyć się o nią aż do śmierci.

Służyć temu, cóż ci jest w niebie  (Legenda o św. Aleksym) jako dewiza sztuki i literatury średniowiecznej.

Legenda ta przedstawia żywot świętego: narodziny ( urodził się lepszy od rodziców ), młodość, ożenek z królową Familianą - lecz Aleksy składa ślub czystości i odchodzi w tułaczą wędrówkę, a bogactwo rozdaje ubogim. Aleksy pozostawił list wyjaśniający kim był.

ASCETA - św. ALEKSY

Rozdał swój majątek i ruszył na wędrówkę po świecie. Cały czas spędzał na modlitwie, żebrał, inni ludzie go nie obchodzili. Chodziło mu o całkowitą anonimowość. Chciał aby nikt go nie znał i mógł całkowicie poświęcić się Bogu. Został uznany za świętego (Maryja zeszła z ołtarza i kazała...

Czy asceza prowadzi do świętości? Ideał ascety w kulturze i literaturze średniowiecza na podstawie Legendy o św. Aleksym

Aleksy, wyrzekając się rodziny i dotychczasowego życia w bogactwie, dokonał tego oczyszczenia. Drugi element to rozwój w duszy cnót oraz ich praktykowanie w heroicznym stopniu, co czynił Aleksy poprzez modlitwy i umartwianie.

Legenda o ś. Aleksym i Kwiatki św. Franciszka – dwa oblicza średniowiecznej ascezy

Aleksy pochodził z książęcego rzymskiego rodu. Z drugiej strony jakże Aleksy jest obojętny na los rodziców – był ich jedynym synem, zniknął, a oni nie wiedzą, co się z nim dzieje, gdzie jest!

Małżeństwa literackie od św. Aleksego do Ziembiewiczów

Aleksy porzucił młodą żonę, aby dążyć do zbawienia. Biorąc ślub, Aleksy zdeklarował się żyć z małżonką i troszczyć się o nią aż do śmierci.

Średniowieczne wzory świętości („Legenda o św. Aleksym”, „Kwiatki św. Franciszka”).

Święty Aleksy pochodził ze znamienitego i bogatego rodu rzymskiego Eufamijana i Aglijas. Aleksy dokonał rzeczy heroicznych: wyrzekł się wysokiego urodzenia, majątku, szczęścia rodzinnego, umartwiał się ponad miarę, żył w czystości, ubóstwie i poniżeniu.

„Legenda o św. Aleksym”

  - Aleksy - jest jedynym potomkiem rodu książęcego - przewyższa cnotą swoich rodziców - Eufamiana i Aglias - złożył śluby czystości, dlatego opuszcza żonę w noc poślubną - jego zgon znaczony był cudami (np.

Ideał św.Ascety w „Legendzie o św. Aleksym”

Aleksy swoje życie podporządkowuje śraedniowiecznym hasłom „Ora et labora „ -(módl się i pracuj) oraz „Memento mori” (pamiętaj o śmierci ).

Św. ALEKSY

Aleksy, syn zamożnego patrycjusza rzymskiego, porzuca w noc poślubną żonę i ojczyznę, żyje w pobożnej biedzie w syryjskiej Edessie prżeż 17 lat, aby wrócić przed bramę domu ojcowskiego i tam żebrać nie poznany; przed śmiercią spisuje na pergaminie historię swego życia, a po zgonie znaczonym cudami zostaje rozpoznany już jako święty.

LEGENDA O ŚWIĘTYM ALEKSYM

LEGENDA O ŚWIĘTYM ALEKSYM, polska wierszowana wersja średniow. Aleksym", wykorzystana literacko m. Aleksym, w: Z dziejów języka polskiego i jego piękna, Kr.

DOBOSZ (Doboszczuk) Aleksy (Ołeksa)

Głośny zbójnik karpacki, który dowodził bandą opryszków w lesistym paśmie Czarnohory, napadając i rabując dwory, miasteczka i wsie. Znany jest jego napad na dwór Jędrzeja Karpińskiego na Pokuciu w 1741, w chwili narodzin jego syna, Franciszka, przyszłego poety.

Legenda uczyniła z Dobosza bohatera...

RODECKI ALEKSY, pseud. Aleksander Turobińczyk, Teofil Adamowic, Petrus Ravisius

RODECKI ALEKSY, pseud. Aleksander Turobińczyk, Teofil Adamowic, Petrus Ravisius, ur.

UNIWERSYTET WROCŁAWSKI (UWr.)

UNIWERSYTET WROCŁAWSKI (UWr.), 1945-51 Uniw. i Politechnika we Wr., od 1952 UWr. im. B. Bieruta, uczelnia powst. 1811 jako uniw. pruski, z połączenia jezuickiej Academia Leopoldina (zał. 1705) z protestanckim uniw. Viadrina (zał. 1506), przeniesionym z Frankfurtu nad Odrą; nosiła wówczas imię fundatora...

WROCŁAWSKIE TOWARZYSTWO NAUKOWE (WTN)

WROCŁAWSKIE TOWARZYSTWO NAUKOWE (WTN), towarzystwo nauk. ogólne, zał. we Wrocławiu 1946. Członkami-założycielami byli S. Kulczyński (pierwszy prezes 1946-56), L. Hirszfeld, K. Maleczyński, K. Stefko, E. Sucharda, J. Kowalski. Prezesurę WTN sprawowali: H. Steinhaus (1956-58 i 1960-61), E. Marczewski...

ZESZYTY WROCŁAWSKIE. Kwartalnik krytyczno-literacki

ZESZYTY WROCŁAWSKIE. Kwartalnik krytyczno-literacki, czasopismo, wyd. we Wrocławiu 1947-52 przez Koło Miłośników Literatury i Języka Pol. (do k. 1948), nast. przez Ossolineum (nieregularnie, po 2 nry rocznie, 1952 - 3 nry). Redaktorami byli A. Kowalska i T. Mikulski (sam w ostatnim półroczu); w red...

STARGARD SZCZECIŃSKI

Miasto nad Iną (dopływ Odry) na Równinie Stargardzkiej, w woj. szczecińskim; gród pomorski wzmiankowany w 1124, w 1243 na prawie magdeburskim, w 1292 na lubeckim, w XIV w. miasto hanzeatyckie, okres świetności; od 1283 własny port na Inie; od 1454 długotrwały konflikt handlowy ze Szczecinem, przegrany w...

Proces wrocławski

 

Rozmowy w Wielonie (1418)

Po soborze trwały intensywne zabiegi dyplomatyczne, celem ukończenia sporu polsko- krzyżackiego. Do spotkania obu stron doszło pod koniec 1418 r. w Wielonie. Pertraktacje zakończyły się fiaskiem ze względu na nieustępliwość Zakonu w kwestiach terytorialnych...