Ocena brak

Życie religijne

Autor /Hyrek Dodano /31.01.2012

Ludzi, którzy poświęcili swe życie służbie bogu, podzielić można na trzy kategorie: kapłanów, mni­chów i mistyków.
Instytucja kapłana znana jest w większości reli­gii, jednak w różnych religiach różne są ich obo­wiązki. Zwykle rola kapłana jest prosta - opieku­je się świątynią lub ołtarzem. Czasami jednak, tak jak w przypadku kościoła katolickiego, kapłan jest duchowym pośrednikiem pomiędzy Bogiem a wiernymi. Kapłaństwo może być dziedziczne, przykładem mogą tu być hinduscy bramini, czę­ściej jednak jest kwestią wyboru i powołania. W islamie nie ma kapłanów, takich jak katoliccy księża, ich odpowiednikiem są imamowie, czyli „nauczyciele", którzy kierują modlitwą.
Wśród ludów pierwotnych (kultury zbieracko-łowieckie i prymitywne ludy rolnicze) rolę kapłanów pełnili szamani. Na tym poziomie rozwoju różnica pomiędzy magią, a religią była jeszcze nie­mal niezauważalna. Z czasem jednak, w miarę roz­woju cywilizacyjnego, magia straciła znaczenie i szamani stali się tylko kapłanami.
Najbardziej charakterystycznym elementem życia mnichów i zakonników jest ascetyzm, odrzu­cenie pokus cielesnych. Monastycyzm odgrywał ważną rolę w średniowiecznym chrześcijaństwie, powstało wówczas wiele różnych zakonów, które przyczyniły się do rozwoju kościoła. Wielki wkład w rozwój teologii katolickiej miały zakony fran­ciszkanów i dominikanów - doskonałym przyk­ładem jest tu postać dominikanina, Tomasza z Akwinu - twórcy tomizmu. Życie klasztorne było również istotnym elementem buddyzmu - już jego założyciel, Suddaharta Gautama zachęcał do zakła­dania wspólnot wiernych, a żywot żebraczego mni­cha uważał za idealny sposób na życie.
Mistycy to ludzie, którzy starali się za pomocą różnych metod wyrwać się z tego świata i zjedno­czyć z bytem ostatecznym, dotrzeć bezpośrednio do Boga. Tradycja mistyczna najgłębiej zadomo­wiła się w religiach Wschodu, gdzie istniał kult świadomości i samodoskonalenia się. Wielcy mis­tycy żyli jednak również na Zachodzie, przykładem może tu być karmelita - święty Jan od Krzyża, który głosił potrzebę modlitwy kontemplacyjnej. W tradycji islamskiej mistycyzm występował przede wszystkim wśród tak zwanych tańczących derwiszów (odłam sufitów), którzy poprzez taniec wprowadzali się w stan mistycznej ekstazy. Metoda wykorzystywana przez derwiszów przypomina magiczne praktyki szamanów, którzy również wprowadzali się stan transu, często przy pomocy halucynogenów, w którym mieli uzdrawiać i prze­prowadzać zmarłych do świata podziemnego.

Podobne prace

Do góry