Ocena brak

ŻMIJA. Romans poetyczny z podań ukraińskich w 6 pieśniach, powieść poetycka J. Słowackiego

Autor /larina Dodano /08.04.2012

ŻMIJA. Romans poetyczny z podań ukraińskich w 6 pieśniach, powieść poetycka J. Słowackiego, powst. 1831 w Warszawie (pieśń I-II) i Paryżu, wyd. w t. 1 Poezji, Paryż 1832. Bohater tytułowy, baśniowy hetman Siczy Zaporoskiej, Turek-renegat, mści się na baszy tur. za śmierć ojca i odebranie kochanki, Zulemy, walcząc równocześnie podstępnie z Kozakami; przeklęty i zdemaskowany przez popa, któremu uwiódł córkę, Ksenię, ginie w pojedynku z baszą. Ludowo-kozacką i baśniowo-orientalną fabułę, pełną tajemnic i zagadek, relacjonuje poeta na sposób podmiotowo-dygresyjny, stylizując czasem wypowiedź na śpiew kozackiego barda; zdaniem J. Kleinera zespala przy tym różne wizje Ukrainy: rokokową J.B. Zaleskiego, dziką S. Goszczyńskiego i melancholiczną A. Malczewskiego. Utwór, mający wyraziste cechy —> powieści poet. (motywy z —> Konrada Wallenroda Mickiewicza i —> Zamku kaniowskiego Goszczyńskiego), stanowi zarazem zapowiedź poematu dygresyjnego (—> poemat). Był tłumaczony na franc., czes. i niem., ilustr. m. in. przez J. Kossaka i A. Piotrowskiego; S. Piliński skomponował 1871 operę z librettem W. Gasztowta wg Ż. (nie ogł.), W. Rapacki (syn), W. Rzepko i in. - muzykę do partii pieśniowych.

Wyd. kryt. J. Ujejski w: Dzieła wszystkie, t.1, wyd. 2 Wr. 1952; wyd. koment. w: Powieści poetyckie, oprac, i wstęp M. Kridl, wyd. 2 Wr. 1949 BN 147. W. GRABOWSKI Twórczość i rutyna w „Ż.", Roczn. Hum. 7 (1958) z. 1

Podobne prace

Do góry