Ocena brak

Złamanie zęba kręgu obrotowego

Autor /mirona Dodano /14.01.2013

złamanie zęba kręgu obrotowego; następuje najczęściej w przypadku urazu wyprostnego (ekstenzyjnego), nieco rzadziej — urazu fleksyjnego (siła urazu wymierzona w tył głowy). Najczęściej złamanie następuje u podstawy zęba — w miejscu połączenia z trzonem II kręgu szyjnego, ale może być również na innej wysokości. Ząb kręgu obrotowego, połączony silnym zespołem więzadeł z łukiem przednim kręgu szczytowego, ulega zwykle przemieszczeniu wraz z kręgiem szczytowym (atlasem). Znaczne przemieszczenie może być niebezpieczne, powodując ucisk rdzenia kręgowego i zaburzenie lub zniesienie funkcji odcinka rdzenia, leżącego poniżej urazu (porażenie przepony), a przy narastającym obrzęku — zaburzenie czynności ważnych dla życia ośrodków nerwowych (naczynioruchowy, oddechowy), umiejscowionych powyżej m iejsca urazu.

Leczenie — zwłaszcza w złamaniach powyżej części podstawnej — nastręcza często trudności z powodu niestabilności złamania oraz konieczności długotrwałego unieruchomienia kręgosłupa. Leczenie zachowawcze polega na nastawieniu przemieszczenia na wyciągu czaszkowym (bez prób repozycji jednoczasowej), z następowym długotrwałym unieruchomieniem na wyciągu, w aparacie stabilizacyjnym typu „Halo" lub opatrunku gipsowym typu „Minerwa" (najmniej pewny sposób stabilizacji). W złamaniach cechujących się znaczną niestabilnością wskazane jest leczenie operacyjne. Najczęściej stosowana jest technika usztywnienia tylnego (połączenie łuków C1— C2 pętlą drucianą z zastosowaniem autogennego przeszczepu kostnego), rzadziej — usztywnienia przedniego z dostępu podżuch-wowego lub przezgardłowego.

Podobne prace

Do góry