Ocena brak

Zjednoczenie Polski przez Władysława Łokietka

Autor /kjt44 Dodano /14.12.2007

W połowie XIIIw. Polska była luźnym zbiorem jedenastu dzielnic książęcych. Do końca XIIw władali krajem książęta Polski (duces Poloniae). W następnym stuleciu są już tylko książęta Mazowsza, Krakowa i Sandomierza, Wielkopolski, Śląska. Ta zmiana oznacza utratę państwowej jedności.
Piastowicze trwonili siły na międzydzielnicowych przepychankach, podjazdowych wojenkach, których łupem padały nadgraniczne kasztelanie. Zawierali i zrywali niezliczone sojusze i nie bacząc na interes całości ziem polskich dawali się wciągać w rozgrywki sąsiednich monarchii.
Tendencje zjednoczeniowe zaczęły narastać od połowy XIIIw. Dążeniom tym sprzyjała świadomość zagrożenia zewnętrznego przez najazdy Brandenburczyków, Krzyżaków i innych wrogów.
Zjednoczeniem zainteresowane były wszystkie stany społeczne:
- mieszczaństwo było zainteresowane rozwojem produkcji towarowej i wymianą, którą jednak utrudniały granice międzydzielnicowe. Pomiędzy dzielnicami powstały powiązania ekonomiczne bowiem gospodarka towarowo – pieniężna spowodowała wzmożenie kontaktów handlowych między nimi
- chłopi mocno cierpieli z powodu walk wewnętrznych i obcych najazdów. Zjednoczone królestwo to spokój i obrona przed nadmiernym wykorzystywaniem ich przez feudałów
- rycerstwo wolało silną władzę centralną jako przeciwwagę wzrostu siły możnych
- możnowładcy byli za zjednoczeniem, ponieważ rosły ich majątki ziemskie a były często położone w kilku dzielnicach co utrudniało zarządzanie, obniżało zyski i ich wartość gospodarczą
- duchowieństwo było za ponieważ podział na dzielnice nie pokrywał się z podziałem na diecezje, dążyli do utrzymania jedności archidiecezji gnieźnieńskiej. Arcybiskup gnieźnieński Jakub Świnka był gorącym zwolennikiem zjednoczenia
Na 1253r przypadała kanonizacja św. Stanisława ze Szczepanowa. Kult jego był marzeniem społeczeństwa o jedności (według legendy po poćwiartowaniu nastąpiło cudowne zrośnięcie członków świętego)
W 1288r po raz pierwszy pojawił się na scenie politycznej książę piastowski, któremu przypadła rola odnowiciela jedności państwa i twórcy Królestwa Polskiego. Był nim wnuk gwałtownego Konrada, księcia Mazowsza oraz syn Kazimierza kujawsko – łęczyckiego i księżniczki śląskiej Eufrozyny, trzeciej żony księcia Kazimierza.
Rzeźba z grobowca na Wawelu ukazuje Władysława Łokietka jako mężczyznę z długimi lokami i sumiastymi wąsami. Twarz bardzo męska i bardzo słowiańska, o grubych wyrazistych rysach sugeruje, że był to człowiek „z charakterem”. Przezwisko „Łokietek” albo „Łokieć” znali już współcześni i odnosiło się do niepozornej budowy króla. Jak widać, żeby być wielkim nie trzeba być wysokim.
Książę Władysław urodzony około 1260r , z podziału ojcowizny dostał Kujawy brzeskie a po Leszku Czarnym Sieradz. Najważniejsza była Małopolska – ziemia krakowska i sandomierska.

Podobne prace

Do góry