Ocena brak

Zioła w leczeniu kaszlu u dzieci

Autor /tina Dodano /09.01.2013

Do drugiej grupy leków przeciwkaszlowych, działających przeciwzapalnie na błonęśluzową, zalicza się przede wszystkim śluzy roślinne, występujące w takich surowcach,jak: korzeń i liście prawoślazu, kwiaty ślazu, nasiona lnu, nasiona babki płesznika,plecha porostu islandzkiego i in. Leki te działają osłaniające na błony śluzowe górnychdróg oddechowych, zmniejszają ich podrażnienie przez co hamują odruchy kaszlowe.Podaje się je w postaci 10—20% wyciągów sporządzanych na zimno lub naparów. Przyich stosowaniu nie ma żadnych przeciwwskazań, dlatego nadają się szczególnie doleczenia małych dzieci, a niektóre z nich nawet niemowląt, jak np. korzenie prawoślazu.Roślinnych leków wykrztuśnych jest bardzo wiele, o różnej sile działania. Ichstosowanie w lecznictwie ma wielowiekowe tradycje, a i dziś nie straciły one naznaczeniu, zwłaszcza są godne polecenia w pediatrii.Leki wykrztuśne mają różny mechanizm działania farmakologicznego i w związku ztym są podawane przy określonych dolegliwościach układu oddechowego. Większośćroślinnych surowców działających wykrztuśnie zwiększa wydzielanie śluzu woskrzelach i powoduje jego rozrzedzenie. Dzięki temu następuje łatwiejsze przesuwaniei wydalanie wydzieliny. Podaje się je w stanach zapalnych dróg oddechowych, którymtowarzyszy suchy kaszel, z małą ilością plwociny, albo kaszel mokry, silny, z dużąilością gęstej, lepkiej plwociny, trudnej do odkrztuszenia. W lekach recepturowych często łączy się roślinne środki wykrztuśne iprzeciwkaszlowe, które rozrzedzają wydzielinę oskrzelową, ze związkami chemicznymio działaniu przeciwbakteryjnym.Wśród leków wykrztuśnych wiele odznacza się silnym działaniemfarmakologicznym, np.: korzenie wymiotnicy (Radix Ipecacuanhae), mydlnicy (RadixSaponariae), pierwiosnka (Radix Primulae), ziele kopytnika (Herba Asari), dogłędy(Herba Grindeliae). Dlatego należy je podawać w ściśle określonych ilościach,zależnych od wagi ciała i stanu ogólnego dziecka. Większe dawki tych środków mogąwywołać odruch wymiotny. Są one stosowane tylko z przepisu Ukarzą jako lekirecepturowe lub gotowe preparaty (np. firmy Paracelsus — Syrop przeciwkaszlowy —Bronchicum).

Na ogół w pierwszym okresie choroby nie należy podawać silnych lekówwykrztuśnych, zwłaszcza niemowlętom. Najlepsze w tych przypadkach są surowceśluzowe (prawoślaz), niektóre olejkowe (np. owoce koperku włoskiego lub anyżku) iewentualnie odkażające (czosnek, cebula). Korzystne jest zastosowanie mieszanekziołowych o złożonych właściwościach. Należy pamiętać również, że w warunkachdomowych nie podaje się równocześnie środków wykrztuśnych oraz lekówprzeciwkaszlowych (są one za to łączone w handlowych preparatach i lekachrecepturowych, w odpowiednich dawkach). Niemowlętom i bardzo małym dzieciomdobrze jest podawać niektóre olejkowe środki wykrztuśne drogą wziewną(aerozoloterapia). W leczeniu domowym z przepisu lekarza można w tym celu nacieraćpiersi dziecka mazidłami, zawierającymi takie olejki, jak: tymiankowy, macierzankowy,sosnowy, anyżkowy, koperkowy, eukaliptusowy, rumiankowy i in. Można też wkraplaćnieco olejku na gorącą wodę lub sporządzić napar z ziół i spowodować, aby dzieckooddychało aromatyczną parą.

W ostrych zakaźnych stanach zapalnych dróg oddechowych, np. przy zapaleniu płuc,oskrzeli, leki wykrztuśne podaje się dzieciom pomocniczo, oprócz np. antybiotyków.Niemniej są one bardzo wskazane jako środki uzupełniające (przy braku uczuleń). Wzapaleniu płuc przyspieszają bliznowacenie uszkodzonej tkanki surowcekrzemionkowe, z których najlepsze jest ziele miodunki (Pulmonaria officinalis)działające też wykrztuśnie.

Podobne prace

Do góry