Ocena brak

zespolenia między obu żyłami głównymi

Autor /rachelC Dodano /02.02.2012

Co prawda, obszary drenowania obu żył głównych nie łączą się z sobą szczególnie silnymi zespoleniami, są one jednak liczne i w przypadkach zwężania czy uszkodzenia ż. głównej dolnej znacznie się powiększają i są w stanie zabezpieczyć krążenie żylne. Zwłaszcza trzy połączenia tego rodzaju odgrywają ważną rolę.

1. Zespolenia ż. lędźwiowej wstępującej. Połączenie podłużne żż. lędźwiowych, czyli tzw. ż. lędźwiowa wstępująca zespala się u dołu pośrednio z ż. biodrową wspólną, ku górze zaś przedłuża się w żyły nieparzyste uchodzące do ż. głównej górnej.

2. Zespolenia podpowięziowe żył nabrzusznych. W obrębie przedniej ściany brzucha do ż. biodrowej zewnętrznej kieruje się z góry ku dołowi ż. nabrzuszna dolna (w pochewce m. prostego); u góry łączy się ona z ż. nabrzuszną górną , która w swym przedłużeniu jako ż. piersiowa wewnętrzna (wzdłuż powierzchni tylnej przedniej ściany klatki piersiowej) wpada do ż. ramienno-głowowej .

3. Zespolenia podskórne ż. nabrzusznej powierzchownej. Ż. nabrzuszna powierzchowna, dopływ ż. udowej, do boku zespala się z ż. piersiowo-na brzuszną ; ostatnia za pośrednictwem ż. piersiowej bocznej uchodzi do ż. pachowej, do obszaru więc ż. głównej górnej.

Oprócz powyższych trzecłi głównych łańcuchów zespoleniowych łączących z sobą obie żyły główne występują jeszcze inne o mniejszym znaczeniu czynnościowym. Do nich należą np. sploty żylne kręgowe czy zespolenia śródmięśniowe między żż. osier-dziowo-przeponowymi a przeponowymi. Żż. osierdziowo-przeponowe, jak wiemy, leżą na górnej powierzchni przepony i uchodzą do żż. ramienno-głowowych, zaś żż. przeponowe drenują jej dolną powierzchnię i wpadają do ż. głównej dolnej.

Podobne prace

Do góry