Ocena brak

Zatoka tętnicy szyjnej

Autor /lucyla Dodano /01.02.2012

Górny odcinek t. szyjnej wspólnej przeważnie jest wyraźnie poszerzony i dlatego też otrzymał nazwę opuszki albo zatoki t. szyjnej. Poszerzenie to obejmuje zwykle również odcinek początkowy t. szyjnej wewnętrznej, rzadziej t. szyjnej zewnętrznej. Główne poszerzenie dotyczy zwykle t. szyjnej wewnętrznej. Zatoka t. szyjnej nic zaznacza się jeszcze w pierwszych latach życia, zaczyna być widoczna dopiero w czwartym roku. U dorosłego występuje w 9 przypadkach na 10 (Adachi, 1928). W wieku późniejszym przeważnie jest silnie zaznaczona i przeważnie sprzężona z łukowatym podziałem t. szyjnej wspólnej. Zatoka jest w związku z ciśnieniem panującym w tętnicy. Przypuszczalnie jest to narząd dozorujący i regulujący ciśnienie krwi w tętnicy. W jego obrębie błona środkowa ściany tętnicy jest nieco cieńsza, a sama ściana często sklerotycznie usztywniona. Błona zewnętrzna zawiera bardzo liczne zakończenia nerwowe zaopatrzone we włókna naczyniowe n. błędnego (Muratori, 1934 cyt. wg Lanza i Wachsmutha, 1955) i n. językowo-gardło-wego, a przypuszczalnie również — części szyjnej pnia współczulnego. Ucisk na miejsce podziału tętnicy może wywołać tzw. odruch zatoki t. szyjnej. Tętnice obwodowe poszerzają się, a tętno może prawie całkowicie zamierać. Odruch odbywa się przypuszczalnie w samej ścianie naczynia. Zatoka lewa jest często znacznie silniej rozwinięta niż prawa i asymetria ta przypuszczalnie jest w związku z początkiem t. szyjnej wspólnej lewej odchodzącej bezpośrednio z łuku aorty.

Podobne prace

Do góry