Ocena brak

Zatoka potyliczna

Autor /alyssa Dodano /02.02.2012

 Zatoka potyliczna (sinus occipitaiis) jest przewodem małym, nieparzystym lub parzystym. Biegnie ona ku dołowi w umocowanym brzegu sierpa móżdżku wzdłuż grzebienia potylicznego wewnętrznego. Najczęściej wychodzi ona ze spływu zatok i biegnie w kierunku otworu wielkiego. Na krótko przed dojściem do niego zatoka dzieli się na dwie odnogi, tzw. zatoki brze-żne (sinus marginalcs ), które obejmują otwór wielki i obustronnie uchodzą albo bezpośrednio do górnej opuszki ż. szyjnej wewnętrznej, albo pośrednio przez zatokę esowata. Oprócz tego ujścia zatoka potyliczna łączy się ze splotem podstawnym oraz ze splotami żylnymi kanału kręgowego.

Zatoka potyliczna ma kilka dopływów pochodzących z kości czaszki, opony twardej oraz móżdżku.

Zatoki brzeżne osiągają nieraz znaczną szerokość i wówczas mogą ulec uszkodzeniu w czasie nakłuwania zbiorników podpajęczynówkowych.

Podobne prace

Do góry