Ocena brak

ZARUSKI MARIUSZ

Autor /andzi Dodano /06.04.2012

ZARUSKI MARIUSZ, ur. 30 I 1867 w Dumanowie (Podole), zm. w kwietniu 1941 w Chersoniu, generał, marynarz, taternik, poeta, prozaik. Studiował na wydziale mat.-fiz. uniw. w Odessie, nast. w szkole morskiej w Archangielsku, gdzie znalazł się 1894 wskutek wyroku za działalność w tajnych organizacjach patriotycznych. Zaprzyjaźnił się na zesłaniu z T. Gałeckim. Pływał na statkach żeglugi rosyjskiej. Po powrocie do kraju 1901 studiował w ASP w Krakowie. Brał czynny udział w życiu społ. miasta, działając m. in. w TSL oraz Uniw. Ludowym im. A. Mickiewicza. W 1904 osiadł w Zakopanem; 1909 założył Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe, którym kierował do 1914. Podczas I wojny świat, w Legionach, do 1926 w służbie czynnej. Komandor Yacht-Klubu Polskiego, w l. 1935-39 był kapitanem harcerskiego szkunera „Zawisza Czarny". Należał do pionierów pol. narciarstwa i jachtingu morskiego. Publikował prace z tego zakresu. Pozostawił także sporą spuściznę literacką. Jest m. in. autorem wyrosłych z atmosfery modernist. cyklów wierszy Sonety morskie. Sonety północne (1902, wyd. zmień. pt. Sonety morskie 1925, wznow. 1977), wspomnień i relacji górskich, zawartych w zbiorze Na bezdrożach tatrzańskich (1923), impresji, wspomnień i realist. opowiadań morskich: Na morzach dalekich (1920), Na skrzydłach jachtów (1933), Wśród wichrów i fal (1935), Zharcerzami na „Zawiszy Czarnym" (1937). Twórczość Z., adresowana gł. do młodzieży, ma przede wszystkim wciąż trwałe wartości wychowawcze. Opowieścią poświęconą Z. jest książka N. Druckiej Kurs na słońce (1969). Od 1958 Klub Marynistów przyznaje coroczną nagrodę lit. imienia M.Z. za twórczość związaną z morzem.

Zbiór poetów 4. W.H. PARYSKI, wstęp w wyd. Na bezdrożach tatrzańskich, W. 1958; B. MIAZGOWSKI, wstęp w wyd. Z harcerzami na „Zawiszy Czarnym", W. 1970.

Podobne prace

Do góry