Ocena brak

Zapobieganie powikłaniom poprzez stosowanie środków ochronnych w trakcie szlifowania i stosowanie koron ochronnych na okres między wizytami

Autor /zenon80 Dodano /03.02.2014

W celu uniknięcia powikłań chorobowych i zmniejszenia bólu w postępowaniu klinicznym obowiązują następujące wytyczne:

-    przed zabiegiem szlifowania zębów z żywą miazgą należy wykonać znieczulenie miejscowe (patrz opis w I części podręcznika),

-    szlifowanie ograniczyć do koniecznego minimum,

-    dla zapobieżenia podrażnieniom termicznym - powstającym w wyniku tarcia - należy ząb preparować ostrożnie i powoli, z przerwami, bez stosowania nadmiernego nacisku, używając odpowiednio ostrych instrumentów, najlepiej diamentowych - stale zraszanych wodą.

-    w celu zmniejszenia przewodnictwa bodźców bólowych i zapobieżenia zakażeniu odsłoniętych kanalików zębinowych należy oszlifowane powierzchnie pokryć preparatami profilaktycznymi (lakierami) i na okres między wizytami zabezpieczyć czasowymi koronami ochronnymi.

Preparowanie zębów - szczególnie z żywą miazgą - jest związane z koniecznością specjalnego postępowania w związku z możliwością wystąpienia powikłań oraz reakcji bólowej ze strony miazgi i ozębnej. Przygotowanie zęba pod koronę protetyczną jest bowiem dla tkanek zęba i przyzębia zabiegiem nieobojętnym, a nieraz szkodliwym. Uraz zadany żywym tkankom osłabia ich odporność i pozbawia naturalnej bariery ochronnej jaką jest szkliwo, odkrywając drogę do miazgi poprzez otwarte kanaliki zębinowe.

Szkliwo jest nie tylko warstwą chroniącą mechanicznie zębinę przed podrażnieniami zewnętrznymi, lecz także złożonym układem biologicznym, w którym odbywają się procesy znamienne dla tkanki żywej. W związku z tym uszkodzenie szkliwa może wywołać zmiany chorobowe w głębiej położonych tkankach zęba a także przyzębia. Pamiętając, że szlifowanie nie jest zabiegiem obojętnym dla tkanek zęba i przyzębia, trzeba unikać zbyt pochopnego i nieuzasadnionego stosowania koron protetycznych.

Najskuteczniejszym środkiem znoszącym uczucie bólu jest znieczulenie, które przeprowadza się według zasad obowiązujących w chirurgii stomatologicznej. Prawidłowo wykonane znieczulenie pomaga pacjentowi znieść przykry zabieg, lekarzowi zaś ułatwia pracę, umożliwiając precyzyjne wykonywanie zabiegów w jamie ustnej. Wiadomo bowiem, że najczęstszą przyczyną niedokładnego preparowania zęba, a w efekcie otrzymania wadliwych koron jest reakcja bólowa pacjenta w trakcie szlifowania zęba. Przy szlifowaniu korony zęba w znieczuleniu należy jednak postępować ostrożnie z zachowaniem podanych wyżej zasad (chłodzenie, przerwy itp.), aby z braku kontroli reakcji bólowej nie doprowadzić do obnażenia miazgi, termicznego jej uszkodzenia i wynikających stąd powikłań. U osób młodych z dużą jeszcze komorą i jej zachyłkami należy obawiać się uszkodzenia miazgi.

W związku z obserwowanym ubocznym działaniem środków znieczulających, trzeba zachować odpowiednią ostrożność. Jeżeli pacjent ma skłonności do uczuleń (informacje z wywiadu), wykonuje się próbę uczuleniową. Do skóry przedramienia wstrzykuje się 0,2 ml 2% środka znieczulającego i dla porównania na drugim przedramieniu roztwór soli fizjologicznej. W razie wystąpienia wyniku dodatniego w postaci zaczerwienienia skóry wokół miejsc wkłucia trzeba zaniechać znieczulenia, zaś wybór innego środka znieczulającego uzgodnić z anestezjologiem. W przypadku alergii na środki znieczulenia farmakologicznego, a także u pacjentów objawiających znaczny lęk przed zabiegiem szlifowania zaleca się wykonanie zabiegu z wykorzystaniem programu analgezji hipnotycznej. Badania w tym kierunku prowadzone w krakowskiej Katedrze Protetyki potwierdziły skuteczność tej metody (Loster, Majewski).

Należy przyjąć jako zasadę, aby na czas pomiędzy szlifowaniem zębów z żywą miazgą a pokryciem ich docelowymi (długoczasowymi) koronami protetycznymi, zakładać na oszlifowane kikuty tzw. tymczasowe korony ochronne. Poza rolą ochronną korony te mają również znaczenie dla estetyki umożliwiając pacjentom normalne funkcjonowanie w okresie między wizytami. Korony takie, osadzone na specjalnych cementach czasowych, stanowią ponadto rodzaj opatrunku dla miazgi zęba, izolując ją od szkodliwych wpływów zewnętrznych.

W trakcie wykonywania zabiegów protetycznych należy pamiętać również o ochronie własnej. W trakcie szlifowania zębów powstaje pył ze szkliwa, zębiny i opiłków ze ścieranych instrumentów, który w połączeniu ze śliną i strumieniem wody - rozpryskiwany zwłaszcza przy stosowaniu wiertarek turbinowych - stwarza wiele zagrożeń dla wykonującego zabieg. Lekarz narażony jest nie tylko na uszkodzenia i drażnienie mechaniczne, ale również na zakażenia. Należy również pamiętać o ciągłym stosowaniu ssaka, a na czas zabiegów zakładać maseczkę, rękawice i okulary ochronne.

 

Podobne prace

Do góry