Ocena brak

ZAPALENIE STAWÓW W GORĄCZCE REUMATYCZNEJ

Autor /hugonboss Dodano /21.11.2013

Jak wiadomo, gorączka reumatyczna (feb-ris rheumatica, morbus rhewnaticus) jest jedną z postaci' późnej :1 przeciągającej się reakclr ustroju ludzkiego na zakażenie paciorkowcem betahemolizującym grupy A. Pomimo powszechności zakażeń tym drobnoustrojem, na ogół nie więcej niż 1% ludności, JLJto w zasadzie w wieku dziecięcym i młodzieńczym, zapada na gorączkę reumatyczną.

Na obraz chorobowy składają się wystęs pujące w różnym nasileniu 3 główne gruB py objawów: 1) przemijające, ńie pozostawiające trwałych uszkodzeń zapalenia sta-j wów; 2) zwykle przemijające zapalenie ser? ca, pozostawiające w części przypadków trwałe uszkodzenie aparatu zastawkowego, a niekiedy także uszkodzenie mięśnia serej cowego; 3) najrzadziej — przemijająca plą-sawica.

Każda z tych grup objawów może występować pojedynczo lub w zespole z innymi, pojawiając się jednorazowo lub nawracając kilkakrotnie, z reguły w związku z ponownym zakażeniem paciorkowcowym.

2 uwagi na trwałe i poważne skutki«u-tt; szkodzenia serca gorączka reumatyczna 'stanowi głównie problem kardiologiczny i dlatego omawiana jest w rozdziale chorób serca. Jednakże wobec faktu, że lekarze często przyjmują różne objawy ze strony narządu ruchu za zapalenie stawów, stanowiące element gorączki reumatycznej, należy uwypuklić te cechy choroby, które są dla niej charakterystyczne i odróżniają ją od innych chorób układu ruchu. Oczywiście, o zapaleniu stawów można mówić tylko wtedy, gdy stwierdza się ich obrzęk, nadmierne ucieple-nie i bolesność przy palpacji i ruchu.

1.    W 90% przypadków reumatycznei zapalenie stawów zaczyna się między 6 a 18 rokiem życia, a w około 10% między 18 a 30 rokiem życia. Przed 5 rokiem życia i po 30 roku życia pierwszorazowe zapadnięcie na polyarthntis rheumatica acuta należy do wielkich rzadkości.

2.    Rzut zapalenia stawów w gorączce reumatycznej ustępuje, nawet bez leczenia, przed upływem 6 tygodni, nie pozostawiając zniekształceń, zesztywnień ani nie powodując zmian w obrazie rentgenowskim.

3.    W gorączce reumatycznej jako pierwsze bywają zajęte, z malejącą częstością, stawy skokowe, kolanowe, nadgarstkowe, barkowe i łokciowe. Pojawienie się najpierw obrzęku lub bolesności w jakimkolwiek innym stawie podważa to rozpoznanie.

4.    Zapalenie stawów w gorączce reumatycznej cechuje zmienność z dnia na dzień umiejscowienia i nasilenia zapalenia stawów. Utrzymywanie się bez zmian zapalenia w jednym lub dwóch stawach tygodniami nie jest cechą charakterystyczną tej choroby.

5.    Podawanie 0,1 polopiryny na 1 kg masy ciała (ale nie więcej niż 5 g) na dobę lub 0,15 na 1 kg m.c. Natrium salicylicum powoduje w gorączce reumatycznej ustąpienie obrzęku, zwiększonego ucieplenia, a także bolesności palpacyjnej i ruchowej stawów przed upływem 72 h (3 doby). Wraca również do normy temperatura (ale nie OB!). Dłuższe utrzymywanie się obiektywnych objawów zapalenia stawów praktycznie wyklucza rozpoznanie gorączki reumatycznej.

Tej diagnostycznej próbie ex iuvantibus powinny być poddawane w zasadzie wszystkie zapalenia stawów o niepewnej etiologii. Do różnicowania nie nadaje się natomiast próba leczenia Encortonem lub inną pochodną kortyzonu.

 

Podobne prace

Do góry