Ocena brak

Zachowania terapeuty kolidujące z terapią

Autor /jolka Dodano /27.05.2014

Zachowania terapeuty kolidujące z terapią są równie poważnym problemem jak zachowania pacjenta kolidujące z terapią. Ogólnie zachowania terapeuty, które przeszkadzają w terapii, dzielą się na dwie grupy: zachowania niedialektyczne oraz zachowania cechujące się brakiem szacunku dla pacjenta. Przykłady zachowań z pierwszej grupy to utrata równowagi, przyjęcie postawy zbyt akceptującej lub nadmiernie nastawionej na zmianę, zbyt elastycznej lub zbyt sztywnej. Przykłady okazywania braku szacunku to zwracanie się do nastolatków w protekcjonalny sposób (bardzo formalny lub autorytarny) albo udzielanie informacji rodzicowi i pozyskiwanie koniecznej zgody rodzica bez uzyskania w odpowiednim stopniu zgody nastolatka.

Zazwyczaj utrata wyczucia równowagi lub utrata szacunku dla pacjenta wynikają ze zrozumiałych uwarunkowań powstałych w trakcie terapii lub w życiu pozazawodowym terapeuty. Rolą zespołu konsultacyjnego jest uprawomocnianie i wspieranie działań terapeuty oraz pomaganie w rozwiązywaniu problemów, tak by odzyskał równowagę, która jest konieczna w dialektycznej terapii behawioralnej. W trakcie terapii pacjentów zachęca się, by podczas sesji zwracali uwagę na zachowania terapeuty, które według nich kolidują z terapią. Nastolatki czują się szczególnie podbudowane i zachęcone taką propozycją, ponieważ oznacza ona szacunek, jakiego być może rzadko doświadczają ze strony dorosłych.

 

Podobne prace

Do góry