Ocena brak

Zaburzenia rytmu serca i przewodzenia

Autor /margolcia Dodano /26.06.2014

Zaburzenia rytmu serca stanowią coraz większy problem w kardiologii dziecięcej. W Europie rocznie przybywa ok. 5000 dzieci z zaburzeniami rytmu serca.

Metody diagnostyczne

W wywiadach od rodziców lub pacjenta zwraca uwagę występowanie: uczucia niemiarowej czynności serca lub bólu w klatce piersiowej, najczęściej spowodowanych pobudzeniami dodatkowymi komorowymi; ważne jest ustalenie okoliczności, w których objawy wystąpiły (wysiłek, w spoczynku) i jak długo trwały te dolegliwości. młodszych dzieci zaburzenia rytmu mogą objawiać się nagłym zblednięciem lub zaczerwienieniem twarzy, niepokojem, osłabieniem sennością. Konieczne jest wtedy wykonanie najprostszego badania diagnostycznego, jakim jest palpacyjna kontrola tętna przez 1 min, najlepiej na tętnicy szyjnej, ze względu na jej wielkość i dostępność szczególnie u najmłodszych dzieci

Zapis EKG rutynowy jest podstawowym badaniem diagnostycznym w zaburzeniach rytmu serca. Dla pielęgniarki istotna jest nie tyle szczegółowa analiza poszczególnych składowych zapisu, ile raczej orientacyjna ocena częstości rytmu (automatyczny wydruk) oraz stwierdzenie, czy widoczne są wszystkie załamld zapisu.

Zapis EKG metodą Holtera 24-godzinny ambulatoryjny zwiększa możliwość rejestracji zaburzeń rytmu i przewodzenia. Oprócz automatycznego zapisu konieczna jest również analiza dokonana przez lekarza, który m.in. porównuje uzyskany zapis z czynnościami pacjenta o określonej godzinie, notowanymi w dzienniczku (np. sen, oglądanie telewizji, spacer, zabawa ruchowa).

Zapis EKG ambulatoryjny na żądanie (event Holter) jest odmianą zapisu EKG metodą Holtera, w którym rejestracji zapisu dokonuje się podczas wystąpienia objawów, np. uczucia kołatania serca, bólu w klatce piersiowej.

Uśredniony zapis EKG jest to wielokrotnie wzmacniana rejestracja potencjałów z klatki piersiowej, występujących pod koniec zespołu QRS i na początku załamka T, niewidocznych w rutynowym badaniu elektrokardiograficznym. Określane są one nazwą późnych potencjałów, ponieważ powstają w następstwie opóźnionej aktywacji mięśnia sercowego. Ta metoda badawcza najczęściej stosowana jest u pacjentów z ko morowymi zaburzeniami rytmu serca. Nie ustalono jednak definitywnie, czy występowanie późnych potencjałów ma znaczenie dla rokowania, gdyż rejestrowano je również u osób bez patologii mięśnia sercowego.

Próba wysiłkowa jest cennym badaniem diagnostycznym u pacjentów z zaburzeniami rytmu i przewodzenia. Próbę wysiłkową najczęściej wykonuje się na bieżni ruchomej, o różnej prędkości przesuwu taśmy chodnika i różnym nachyleniu. Podczas próby dokonuje się zapisu EKG i ciśnienia tętniczego przed poszczególnymi etapanń obciążenia wysiłkiem aż do maksymalnego i podczas tych etapów. Analizuje się rytm serca, ciśnienie tętnicze, zmiany zapisu EKG, zużycie tlenu lub wskaźnik wymiany gazowej w płucach. Próba wysiłkowa umożliwia ustalenie, czy zaburzenia rytmu serca i przewodzenia zależą od wysiłku.

Test pochyleniowy (pionizacyjny) wykonuje się u pacjentów z omdleniami, celem ustalenia typu omdlenia (patrz dalej). Pacjent leży na ruchomym stole, który stopniowo pionuje się do 60-80°. W tej pozycji badany pozostaje przez kilkanaście lub kilkadziesiąt minut, albo do wystąpienia omdlenia. Podczas testu rejestruje się zapis EKG (wystąpienie bradykardii) i ciśnienie tętnicze (znaczne obniżenie, spadek ciśnienia tętniczego).

Zapis EKG z przełyku i przezprzełykowa stymulacja lewego przedsionka jest to małoinwazyjna metoda diagnostyczna i terapeutyczna. Na podstawie zapisu EKG ze specjalnej elektrody umieszczonej w przełyku można ocenić przewodzenie przedsionkowo-komorowe, czynność węzła zatokowo-przedsion-kowego i przewodzenie zatokowo-przedsionkowe. Stymulując przedsionek z różną częstością, można wywołać częstoskurcz, co jest szczególnie istotne u pacjentów, o których wiadomo, że mają napady częstoskurczu, ale nigdy nie były one rejestrowane elektrokardiograficznie. Wywołanie stymulacją lewego przedsionka częstoskurczu umożliwia ustalenie jego typu. Terapeutyczne działanie tej metody polega na przerwaniu napadu częstoskurczu stymulacją przez-przełykową o częstości wyższej niż rytm częstoskurczu (overdrive pacing).

Inwazyjne badanie elektrofizjologiczne jest to przezżyłne wprowadzenie elektrody do różnych miejsc układu przewodzącego w sercu i bezpośrednie rejestrowanie pobudzeń własnych pacjenta oraz stymulowanie w różnych miejscach. Umożliwia to poznanie mechanizmu powodującego arytmię. Podobnie jak w stymulacji przezprzełykowej jest to również metoda terapeutyczna, można bowiem podczas badania wykonać ablację (zniszczenie) ognisk arytmogen-nych prądem o wysokiej częstotliwości fal radiowych.

 

Podobne prace

Do góry