Ocena brak

ZABŁOCKI TADEUSZ, ŁADA

Autor /Elwirka Dodano /05.04.2012

ZABŁOCKI TADEUSZ, ŁADA, ur. 1813 w Witebskiem, zm. w sierpniu 1847 w Kulpach (Kaukaz), poeta. Syn niezamożnego szlachcica, podczas studiów filol. od 1831 na uniw. moskiewskim przyjaźnił się z W. Bielińskim (poznał także m. in. A. Hercena) i utrzymywał kontakty z zesłanymi czł. tajnych stowarzyszeń wil. (J. Jeżowskim, O. Pietraszkiewiczem, J. Wiernikowskim). Uwięziony 1833 za uczestnictwo w studenckiej konspiracji patriot., po długim śledztwie (przebywał wówczas częśc. na wolności) znalazł się na przełomie 1837 i 1838, z wyrokiem skazującym na 22 l. zesłania, na Kaukazie, gdzie początkowo służył przymusowo w wojsku. Nawiązał kontakty z miejscową inteligencją azerbejdżańską, gruz. i ros.; starał się stworzyć w Tyflisie pol. środowisko lit. (-» kaukaska grupa poetów). Wydane przez R. Podbereskiego 1845 Poezje Z. z 1831-44 (większość wierszy z 1831-37 zaginęła) wyróżniają się kulturą lit. i staranną formą; dominuje we wcześniejszych tematyka okolicznościowa, podbudowana refleksją filoz., w późniejszych - kaukaska (liryka opisowa i elegie na śmierć przyjaciół). Widoczne są wpływy Sonetów krymskich Mickiewicza, utworów Lermontowa, Puszkina i A. Biestużewa oraz romantyków zach.eur., których Z. tłumaczył (także poetów orientalnych i Jeńca kaukaskiego Puszkina, ogł. 1855).

Księga wierszy 1; Zbiór poetów 2.

J. REYCHMAN Wyjaśniona zagadka zapomnianego poety-spiskowca, „Twórczość" 1954 z. 6; M. ŻYWOW Polscy poeci „kaukascy", „Pam. Lit." 1959 z. 2; T. POLANOWSKI Model człowieka w wierszach Ł.-Z., Roczn. Hum. 21 (1973) z. 1; W.A. DJAKOW T.Ł.-Z. a studenckie polskie towarzystwo literackie w Moskwie w świetle nowych materiałów archiwalnych, tłum. J. Sidorska, „Pam. Lit." 1978 z. 2; tenże Moskwa i Witebsk: „sprawa" T. Ł.-Z., tłum. M. Kotarska, w; W. Djakow, A. Nagajew Partyzantka Zaliwskiego i jej pogłosy, W. 1979.

Podobne prace

Do góry