Ocena brak

XX WIEK - Muzyka polska

Autor /Halszka Dodano /04.04.2013

Ważnym momentem w dziejach polskiej kultury muzycznej było otwarcie w 1901 roku Filharmonii Warszawskiej. Rozpoczął się ożywiony ruch koncertowy i wydawniczy. Stworzenie w Warszawie stałej orkiestry symfonicznej, co w dużej mierze przyczyniło się do wzrostu zaintereso­wania kompozytorów polskich muzyką z udziałem orkiestry — symfonią, koncertem, poematem symfonicznym, a także różnymi rodzajami muzyki kameralnej. Bliski stał się kontakt z muzyką Zachodu, sławni kompozy­torzy europejscy przybywali do Warszawy i osobiście dyrygowali własny­mi dziełami.

Z początkiem XX wieku rozwinęło się także zainteresowanie historią muzyki (Pierwsza praca syntetyczna Dzieje muzyki polskiej w zarysie autorstwa Aleksan­dra Polińskiego zostaia wydana we Lwowie w 1907 roku.). Powstały pierwsze uniwersyteckie zakłady muzykologii: w 1911 roku w Krakowie, ze Zdzisławem Jachimeckim na czele, i w roku 1912 we Lwowie, z Adolfem Chybińskim, a później — w 1922 roku w Poznaniu i po II wojnie światowej w Warszawie.

Jednym z pierwszych wybitnych polskich twórców muzyki symfonicz­nej był Mieczysław Karłowicz. Niestety, tragiczna śmierć kompozytora w lawinie tatrzańskiej (1909) przedwcześnie przerwała tę świetnie roz­wijającą się karierę. Znaczącą rolę w całej 1. połowie wieku odegrali również kompozytorzy Młodej Polski. Ich działalność obejmowała różne dziedziny kultury muzycznej: kompozytorską, popularyzatorską, wydaw­niczą, pedagogiczną i dyrygencką. Najsilniejszą osobowością twórczą w gronie kompozytorów Młodej Polski był Karol Szymanowski.

Podobne prace

Do góry