Ocena brak

Występowanie rozwojowej dysplazji stawu biodrowego

Autor /kulka Dodano /20.12.2013

Częstość występowania rozwojowej dysplazji stawu biodrowego jest zmienna w zależności od kraju, regionu czy rasy. Różnorodność danych, niezależnie od tej zmienności, jest najczęściej spowodowana różnymi kryteriami, jakimi posługiwali się badający. Większość autorów podaje wyniki badań klinicznych noworodków, część jednak dotyczy również badań niemowląt, jeszcze inni oceniali obraz radiologiczny czy, jak w ostatnich dwóch dekadach, częstość wady ustalano na podstawie badań ultra-sonograficznych. W Polsce częstość dysplazji stawów biodrowych na podstawie badania klinicznego Dega i wsp. oceniają na 4%, W. Szulc na 4-6%. Podobne dane występują w badaniach z Niemiec, Czech, Austrii. Na tle krajów środkowoeuropejskich nieproporcjonalnie rzadziej wada występuje w Skandynawii, gdzie odsetek dysplastycznych stawów biodrowych wynosi od 0,1 do 1,9%, i w Wielkiej Brytanii od 0,23 do 1,49%. W Stanach Zjednoczonych dysplazja stawu biodrowego występuje równie rzadko (0,14-1,33%), natomiast w Japonii wynosi od

0,28 do 3%. Nie ma danych dotyczących kontynentu afrykańskiego, ale dysplazja stawu biodrowego, prawdopodobnie z powodu głębszych panewek stawów biodrowych u noworodków w populacji rasy czarnej, występuje sporadycznie.

Częstość występowania rozwojowej dysplazji stawu biodrowego stwierdzona u noworodków z użyciem badania ultrasonograficznego zależy od typu zniekształcenia. Dla stawów typu lic i D (stawy niestabilne) wynosi 1,5-4%, dla stawów typu III (pod-wichnięcia) 0,1-0,5%, dla stawów typu IV (zwichnięcia) 0,02—0,15%. Rozwojowa dysplazja stawu biodrowego wykazuje przewagę częstości występowania u dziewcząt w stosunku do chłopców (4-8:1). Częstość występowania wady jednostronnej i obustronnej według piśmiennictwa zależy od dokładności badania i nie różni się. Natomiast w przypadku wad jednostronnych dwukrotnie częściej wada dotyczy lewego stawu biodrowego.

 

Podobne prace

Do góry