Ocena brak

Wykonywanie zawodów związanych z pozycją siedzącą

Autor /endriu Dodano /20.12.2012

Przedstawione poniżej uwagi dotyczą zawodów, w których zasadnicze czynności wykonywane są w pozycji siedzącej. Obejmują one zarówno zajęcia, które zaliczamy do kategorii prac umysłowych, jak i niektóre prace fizyczne, a także czynności, które mają cechy i jednych, i drugich. Przeciążenia występujące w pozycji siedzącej dotyczą więc bardzo zróżnicowanych zawodów, przykładowo nauczycieli, urzędników, studentów, ludzi nauki, uczniów, sekretarki, maszynistki, obsługę komputerów, elektroników, stomatologów, kierowców pojazdów mechanicznych, elektrowozów kolejowych, szwaczki, krawcowe, obsługę dźwigów, suwnic, koparek itd.

W powyższych czynnościach zawodowych istnieje skojarzenie i nakładanie się kilku czynników przeciążających, a ich oddziaływaniu podlega zarówno odcinek szyjny, piersiowy, jak i lędźwiowy kręgosłupa.

Podstawowe elementy przeciążające to:

• pozycja siedząca z pochylonądo przodu głową. Pozycja ta z istoty rzeczy znosi krzywizny kręgosłupa, ustawiając go w wygięty do tyłu łuk;

• pozycja siedząca z „zadartą" do góry głową np. przy zbyt wysoko ustawionym ekranie komputera. Pozycja ta nadmiernie pogłębia prze-prost i wygięcie kręgosłupa szyjnego, (ryc. 4.41.);

• konieczność wykonywania czynności zawodowych w unieruchomieniu, bez możliwości rozluźnienia mięśni przykurczonych i uruchomienia mięśni dynamicznych oraz z ograniczeniem możliwości zmiany pozycji;

• wielogodzinna praca z zawieszonymi w powietrzu kończynami górnymi, bez możliwości podparcia łokci (maszynistki, telefonistki, stomatolodzy, obsługa niektórych urządzeń i maszyn) powodująca szczególnie intensywne przeciążenia w odcinku szyjno-piersiowym kręgosłupa.

Możliwości usunięcia powyższych przeciążeń lub zmniejszenia ich niekorzystnego wpływu na kręgosłup są związane z zastosowaniem szeregu usprawnień dotyczących organizacji miejsca pracy i sposobu jej wykonywania.

Zasady bezpiecznej pracy w pozycji siedzącej:

• zapewnienie prawidłowego „zdrowego" krzesła lub fotela wyregulowanego zgodnie z indywidualnymi cechami budowy ciała użytkownika;

• siedzenie z podpartym odcinkiem lędźwiowym i zachowaną lordoza lędźwiową;

• odciążanie, kiedy jest to tylko możliwe, kręgosłupa szyjnego poprzez podparcie głowy na dłoniach (nieładne, lecz skuteczne) czy siedzenie z łokciami opartymi na blacie biurka lub stołu;

• unikanie prac z rękami wiszącymi w powietrzu, szczególnie uniesionymi powyżej poziomu barków. Jeśli to możliwe, należy pracować z podpartymi łokciami, jeśli to niemożliwe, robić jak najczęściej przerwy w pracy i odciążać ręce układającje na podłokietnikach krzesła lub na blacie stołu;

• ustawienie stanowiska pracy tak, aby siedzieć na wprost wykonywanej czynności, bez konieczności niepotrzebnego skręcania głowy lub tułowia w bok, np. w kierunku ekranu komputera, klienta, maszyny, fotela stomatologicznego;

• usytuowanie wszystkich potrzebnych czynności w polu znajdującym się możliwie w zasięgu ręki, bez konieczności zginania czy obracania tułowia, wyciągania się, sięgania wysoko ponad głowę.

Podobne prace

Do góry