Ocena brak

Współczesne kierunki wychowania seksualnego

Autor /maziajka Dodano /16.01.2014

Olbrzymia złożoność i różnorodność życia we współczesnej cywilizacji stwarza konieczność możliwie pełnego Prównopiernego przygotowania człowieka do zadań stawianych mu przez społeczeństwo. Dlatego celem współczesnej pedagogiki jest wszechstronne wychowanie człowieka i przysposobienie go do wszystkich istotnych dziedzin życia jednostkii^ Społeczeństwa.

Wychowanie seksualne jesteintegralną częścią wychowania ogólnego, ze szczególnym uwzględnieniem przygotowania do życia seksualnego (a pośrednio uczuciowego, małżeńskiego i rodzinnego). Wiedzę o życiu seksualnym należy włączyć w całość wiedzy o świe-cie i ludziach,.-, jaką otrzymuje dziecko. Dzieciom bowiem należy zapewnić nie tylko wyżywienie i opiekę, ale również współudział w dziedzictwie ^Wturainymludzkości i nabywaniu wsżechstronnej wiedzy, przekazując ją jednak i ,,bogacąc” w taki sposób, aby umysł ich mógł sobie przyswoić treść przekazywanych wiadomości, oraz aby podane wiadomości rtie zubożyły w niczym ich życia uczuciowego!! moralnego. W nabywaniu wiadomości przez dzieci i młodzież, które im będą potrzebne i które stanowią część intelektualnego li praktycznego dziedzictwa ludzkości, dostępne są dwa sposoby: Bezpośrednia. obserwacja osobista tego wszystkiego, ż czym się zaznajamiają za pomocą zmysłów: wzroku;' słuchu, dotyku itd., logiczne wnioski, jakie stąd jiflfiogą wyciągnąć,ł niektóre dane oparte na własnej intuicji.    ^

2. Nauczanie przez dorosłych*^! bezpośrednio czy za pomocą książki, przez przekazywanie dzieciom własnych wiadomości, Własnego indywidualnego doświadczenia.

W ten sposób uczy się dzieci ł młodzież czytania, pisania, rachunków, umożliwia nagromadzenie w ich pamięci pewnego zasobu wiadomości historycznych, geograficznych, matematycznych, literackich i wszystkiego, co się składa najogólniej biorąc na kulturę. Nawet wśród ludów pierwotnych malcy otrzymują od starszych plemienia zasób wiadomości, które człowiek zdobył i przyswoił sobie dzięki doświadczeniom pokoleń. Zrozumiałe, że wiadomości te muszą być udzielane stopniowo, podobnie zresztą jak wszystkie inne. Nie byłoby możliwe np. nauczyć dziecka całej historii ze wszystkimi szczegółami. Cechy i wartości, które powinniśmy dać swym dzieciom w „rodzinnym posagu”, to przede wszystkim czynna postawa wobec życia, optymistyczna wiara w skuteczność zabiegóto i walka o stałą poprawę otaczającej nas rzeczywistości, widzenie w tym własnego udziału, nastawienie na „dawanie”, a nie tylko ,,branie”, rozumienie praw i obowiązków. Takie prospołeczne cechy gwarantują bowiem znalezienie przez jednostkę satysfakcjonującego miejsca w życiu, a zarazem takie rozwiązanie w ostatecznym rachunku okazuje się najlepszym sposobem na życie twórcze, godne i szczęśliwe.

Obecnie nie ulega już najmniejszej wątpliwości, że dziedzina życia seksualnego ma dla człowieka istotne znaczenie. Jest ona ściśle związana ze sferą jego uczuć oraz całokształtem życia i rozwoju psychofizycznego. Dlatego przygotowanie człowieka do życia seksualnego oraz dostarczenie mu prawidłowych informacji o tym aspekcie życia ludzkiego pozwala na wytworzenie się bardziej racjonalnego poglądu na świat i życie, na lepsze zrozumienie zachowania się, motywów postępowania człowieka oraz na. rozsądniejszą ingerencję w świat własnych przeżyć. Prawidłowe wychowanie seksualne jest więc niezbędnym czynnikiem dla zapewnienia człowiekowi pełnego zdrowia, sprawności zawodowej oraź możliwości należytego kształtowania kontaktów z innym człowiekiem w ramach związku małżeńskiego, rodziny i społeczeństwa.

W im większym stopniu przeżycia erotyczne kształtują naszą osobowość, tym mniej możemy polegać tylko na nas‘żym naturalnym „instynkcie kochania”. Ludzkie przeżycia erotyczne cechuje dążenie do tworzenia czegoś nowego, co mogłoby dawać maksimum satysfakcji seksualnej i pogłębiać więzi międzyludzkie.

Ale żeby coś nowego tworzyć i utrzymać stałą atrakcyjną wspólnotę erotyczną dwojga ludzi, trzeba się wcześniej czegoś nauczyć.

Miłość jest sztuką — twierdzi Erich Frortim — wymaga wiedzy teoretycznej i praktycznej. Dążność do tworzenia czegoś nowego odróżnia akt seksualny ludzki od zwierzęcego, tak jak odróżniają się nowoczesne budowle architektoniczne od gniazd ptasich. Przy budowie gniazda ptak może zdać się na własny instynkt, ale architekt nie może tego zrobić. Musi się przedtem uczyć, aby projektować piękne gmachy. Podobnie mężczyzna i kobieta powinni posiąść pewną wiedzę, która nie tylko pozwoli imcia uniknięcie prostych urazów uczuciowych i seksualnych, ale w sposób twórczy przyczyni się do wzbogacenia ich życia erotycznego i stworzenia w nim harmonii.

Od dawna już wiele osób widzi potrzebę zmia§< wzorców tradycyjnej moralności Zakazy przedmałżeńskic{§ii stosunków płciowych w wielu przypadkach nie są przestrzegane, co naraża młodych ludzi na dodatkowe konflikty i komplikacje. Stworzenie nowych wzorców, które byłyby w pewnym sensie „złotymi środkami” dla rozwiązania skomplikowanego! delikatnego ^ intymnego zagadnienia przed mafe żeńskiego życia seksualnego, wcale nie jest łatwe. Wszelkie wzory życia seksualnego, nawet najogólniejsze, mają ograniczoną wartość dlatego, że stosowane przez różnych ludz^jawniają różne potrzeby i najróżniejsze sposoby Jcjj zaspokojenia, mogą więc -w.".efekcie okazać się dla jednych pozytywne, a dla innych negatywne. Wzory te muszą spełniać pewne żasadnicze warunki, aby mogły być akceptowane społecznieifsa równocześnie nadawać się do indywidualnego stosowania.

Młodzież nie lubi fałszu i obłudy^ chce natomiast prawdziwej, rzetelnej wiedzy || prawdziwych, racjonalnych wzorów zachowania się. Wzorce te ułatwiłyby jej znalezienie właściwego miejsca w otaczającym świectei Brak wzorców prowadzi do tego, że młódzjjjjudzie kurczowo czepiają się czasem zupełnie przypadkowych, przestarzałych pniesłusznych idei, na których starają się oprzeć; ponieważ nię zetknęli się z ińnymiiliWielu młodych ludzi myśno życiu seksualnym tak samo jak o każdym innym aspekcie życia i chce go poznać, aby móc wytworzyć sobie wobec niego racjonalne postawy, tak jak to czyni wobec zawodu, sportiflitp.

Młodzież wykazuje przy tym dużą uczciwość w postępowaniu: nie lubi pruderii, słów bez pokrycia i wydumanych wzorców życiowych, w których realizację nie wierzą sam^ich propagatorzy. Przedmałf żeńskiego życia seksualnego nie można sprowadzać do zachowań mających charakter prawie że kryminalny i bezwzględnie go potępiać. Sztywne zakazy, moralizowanietigroźby i straszenie ciężkimi skutkami przedmałżeńskiej aktywności seksualnej tylko u nieznacznego odsetka młodzieży stanowią realny hamulec przed podjęciem przedmałżeńskich stosunków płciowych, i to zwłaszcza u najmłodszych. Po przekroczeniu 20 roku życia zakazy takie są przestrzegane raczej tylko przez jednostki. Łamanie ich, spotykane nagminnie, staje się dla starszej młodzieży źródłem dodatkowych'obciążeń psychicznych, niedostosowań i załamań.

Najbardziej rozsądne wydaje się uczciwe i zgodne z prawdą ujawnienie młodzieży istoty zagadnień związanych z miłością i życiem seksualnym; i to stron zarówno dodatnich, jak i ujemnych. Przedstawianie tych spraw tylko od strony romantycznej, wciąż jeszcze pokutujące w wielu środowiskach wychowawczych, prowadzi do wytworzenia przekonania o fałszywej interpretacji tych >zagadnień przez dorosłych, co u młodzieży wywołuje pewną nieufność do starszego pokolenia. Przez własne doświadczenie ma ona możność przekonania się, że w życiu jest inaczej. Składnik biologicżno-cieles-ny miłości jest ważny, a przede wszystkim rzeczywisty. Zjednoczenie się cielesne partnerów po uprzednim związaniu się uczuciowym daje im rozkosz i zdolne jest poruszać i zmieniać najgłębsze warstwy psychiki.

Ważne jest wpajanie młodzieży przekonania, że pełną satysfakcję seksualną można uzyskać po uprzednim związaniu się uczuciowym z partnerem, a najlepiej, jeśli partnerzy związani są ze sobą uczuciem miłości lub co najmniej sympatii, lub gdy uczucie miłości współistnieje z uczuciem przyjaźni. Wtedy przeżycia ich mają największą głębię. Zjednoczenie seksualne może też istnieć — ale nie musi, gdy partnerzy związani są długotrwałymi i wypróbowanymi uczuciami przyjaźni.

Racjonalne wydaje się obiektywne zapoznawanie młodzieży z czynnlkamf'przemawiającymi y,za” braz „przeciw” podejmowaniu stosunków przedmałżeńskich (omawianie ich powinno być jak najgłębiej uzasadnione i w miarę możności naukowo argumentowane). Zwraca się przy tym uwagę, aby we własnym interesie młodzież starała się obniżyć aktywność seksualną nie opartą na więzi uczuciowej. Jest to tylko rada, a nie nakaz ani nawet zalecenie. Wszelkie argumenty stojące w sprzeczności z praktyką życia nie mają większego sensu, bo młodzież prędzej czy później doświadczy na sobie, że są nieżyciowe. Przy omawianiu przeciwwskazań do przedmałżeńskiego życia seksualnego należy wymienić ich skutki, a nie przejaskrawiać je oraz lojalnie uwzględniać możliwości zapobiegania (np. ciąży) lub złagodzenia, a nawet usunięcia ich negatywnego wpływu (np. przez szybkielfeczenie zakażenia chorobą weneryczną itp.),

Życie seksualne powinno się rozpoczynać nie wcześniej^ niż uzyska się swego rodzaju dojrzałość uczuęiową. Oznacza to, że tak mężczyzna, jak kobieta zanim rozpoczną stosunki płciowe, powinni zastanowić się, jakie łączą iclt uczucia, czy decyzją tą nie wyrządzi się drugiemu człowiekowi krzywdy. Ważne jest, aby pomyślel| w jaki sposób mogą dać tej drugiej osobie satysfakcję duchową jj seksualną, wzbogacić jej przeżycia. Dopiero po rozważeniu tych mómentów r uznaniu partnera jako równego sobie człowieka, także pragnącego pięknych przeżyć, a niejlako „przedmiotu” służącego dO zaspokojenia jedynie własnych potrzeb, człowiek może zmierzać do aktywności seksualnej.

Dobrze by było, aby cała akcja wychowawcza toczyła się w atmosferze zaufania wychowanków do wychowawcy, poważnego argumentowania, a nie przedstawiała się jako zbiór zakazów, gróźb, zaleceń itp. Może to skłonić młodego człowieka do szukania i nawiązywania kontaktu uczuciowego i do doceniania jego wartości w życiu seksualnym. A o to właśnie chodzi! Tak wychowany chłopak czy dziewczyna będą dążyć do związków uczuciowych #będą rozumieć wyższość form życia seksualnego opartego na uczuciach i poszanowaniu partnera nad egoistycznymi r bez podłoża uczuciowego formami zaspokojenia popędu|iJeśli zaś oprą swoje dalsze kontakty z partnerami na uczuciach, one to właśnie będą im dyktować odpowiedni sposób postępowania. Natomiast sztywne zakazy przedmałżeńskiego życia seksualnego prowadzą zwykle do postawy rezyt gnac|i~ze zdobywania uczuć i opierania na nich szycia seksualnego.

Podobne prace

Do góry