Ocena brak

Wsparcie społeczne jako zadanie pielęgniarki rodzinnej pracującej z osobą chorą neurologicznie i jej rodziną

Autor /demetrio Dodano /13.06.2014

Rodzina, która zostaje ocenionajako zdolna do zapewnienia opieki nad chorym członkiem rodziny, może wypełniać to trudne zadanie, wykorzystując wyłącznie własne możliwości lub otrzymując wsparcie z zewnątrz.

Opiekun chorego neurologicznie oczekuje głównie wsparcia w zakresie: wypełniania roli/uznania w roli opiekuna, wsparcia społecznego, dostępu do informacji, stałego kontaktu z lekarzem rodzinnym lub pielęgniarką rodzinną jako profesjonalistami, pomocy w opiece nad chorym potrzebującym stałej, 24-godzinnej opieki, wsparcia materialnego, odpoczynku.

Wiele problemów pielęgniarka rodzinna może rozwiązywać z udziałem pracownika socjalnego - przedstawiciela sektora pomocy społecznej. Nieoceniona jest pomoc sąsiedzka i wolontariat.

Tworzenie lokalnej sieci wsparcia społecznego: wolontariatu, stowarzyszeń rodzin/opiekunów osób chorych na choroby neurologiczne, grup samopomocowych, aktywizowanie organizacji pozarządowych jest zadaniem zarówno pielęgniarki rodzinnej, jak i pracownika socjalnego. Dobrze rozpoznana lokalna sieć wsparcia pozwala na nawiązanie i zachowanie kontaktów społecznych pacjenta i jego rodziny z otoczeniem, m.in. na uczęszczanie dziecka do szkoły, utrzymywanie kontaktów towarzyskich. Istotny element pomocy dla pacjenta chorego neurologicznie i jego rodziny stanowi wsparcie udzielane przez środowisko lokalne chorego. Do oceny zakresu możliwego do uzyskania wsparcia służy narzędzie zwane skalą wsparcia społecznego (SWS).

SWS składa się z 10 wyodrębnionych wyznaczników wsparcia, j    które można ocenić w skali 0-3 punktów:

1.    Struktura rodziny - układ pokoleniowy osób wchodzących w skład rodziny, które charakteryzuje bliski stopień pokrewieństwa i wspólnota zamieszkania.

2.    Rozmiar sieci - liczba osób w otoczeniu pacjenta, tj. członków rodziny, przyjaciół, sąsiadów, znajomych.

3.    Zabezpieczenie finansowe - zasób środków finansowych pacjenta służących do zabezpieczenia jego potrzeb.

4.    Zabezpieczenie rzeczowe - posiadanie sprzętu pielęgnacyjno-leczniczo-reha-bilitacyjnego.

5.    Dyspozycyjność czasowa rodziny - czas, który rodzina ma (w subiektywnej ocenie pacjenta) i który może być wykorzystany na pomoc i wsparcie dla pacjenta.

6.    Dostępność pomocy nieprofesjonalnej - możliwość skorzystania z pomocy sąsiadów, przyjaciół, grup samopomocowych.

7.    Dostępność pomocy profesjonalnej - możliwość skorzystania z pomocy i wsparcia pracowników ochrony zdrowia.

8.    Informacje pacjenta o stanie własnego zdrowia - stan wiedzy, który pozwala pacjentowi na samowspieranie, a także wspieranie innych osób.

9.    Wydolność pacjenta - stan zdrowia i możliwości pacjenta w zakresie sprawowania opieki.

10. Wydolność opiekuna - stan zdolności i możliwości głównego opiekuna pacjenta w zakresie sprawowania opieki, w tym też wspieranie pacjenta zgodnie z jego zapotrzebowaniem.

Zgromadzone informacje, służące określeniu poziomu wsparcia społecznego dostępnego pacjentowi, nanosi się na formularz skali w układzie tabelarycznym lub liniowym.

 

Podobne prace

Do góry