Ocena brak

Wskazania do przerwania ciąży

Autor /maziajka Dodano /16.01.2014

W dniu 27 kwjetnia 1956 r. w Polsce została wprowadzona ustawa „O warunkach dopuszczalności przerwania ciąży”. Na mocy tej ustawy zezwolono na zabieg przerwania ciąży przez lekarza specjalistę z zakresu położnictwa lub chirurgii. Głównym celem ustawowego zalegalizowania tych zabiegów była „ochrona zdrowia kobiety przed ujemnymi skutkami zabiegów przerwania ciąży dokonywanych w nieodpowiednich warunkach lub przez osoby nie będące lekarzami”.

Przed wprowadzeniem ustawy w Polsce obowiązywały przepisy kodeksu karnego z roku 1932, zabraniające wykonywania przerwania ciąży; poza wyjątkowymi przypadkami ze wskazań lekarskich, w pewnych, określonych, ciężkich schorzeniach kobiety.

Było jednak wiadomo, że w Polsce dokonywano nielegalnie po kilkaset tysięcy zabiegów przerwania ciąży; najczęściej wykonywanych przez akuszerki lub tak zwane babki, w warunkach urągających

podstawowym zasadom higieny, nie mówiąc już o jakichkolwiek zasadach aseptyki. Nic dziwnego, że „zabiegi” takie niosły za sobą bardzo często kalectwo, ciężkie choroby, a niejednokrotnie śmierć.

Musiały wobec tego nastąpić jakieś ustalenia w tej dziedzinie. Zmiany te przyniosła ustawą z 1956 r. określająca warunki i osoby upoważnione do wykonania przerwania ciąży.

Jak już wspomniano, przerwania ciąży może dokonać lekarz specjalista, określono także wielkość ciąży, która może zostać usunięta. Mianowicie ze wskazań społecznych nie może być przerwana ciąża powyżej 12 tygodnia jej trwania. Trudno dokładnie sprecyzować pojęcie tzw. wskazań społecznych do przerwania ciąży. Ogólnie można powiedzieć, że kobieta, która nie ma odpowiednich warunków do urodzenia dziecka i nie jest w stanie zapewnić mu prawidłowego • wychowania pod względem fizycznym, jak i psychicznym, nie powinna być zmuszana do utrzymania ciąży. Ale nawet w przypadkach trudnej sytuacji życiowej o ewentualnej konieczności utrzymania ciąży musi decydować lekarz. Ón musi określić, czy ryzyko przerwania ciąży ze względów zdrowotnych dla danej kobiety nie jest zbyt duże, gdyż nawet w trudnej sytuacji życiowej mogą istnieć z punktu widzenia lekarskiego przeciwwskazania do przerwania ciąży:

Podjęcie decyzji o przerwaniu ciąży że wskazań społecznych dla wielu' kobiet nie jest sprawąWatwą i niejednokrotnie po badaniu i przedyskutowaniu tej kwestii kobieta zmienia zdanie i jest potem wdzięczna lekarzowi, że pod jego wpływem zrezygnowała z pochopnych planów, które pozbawiłyby ją dziecka, a może i możliwości posiadania potomstwa w ogóle.

Dlatego też każda decyzja powinna być przez kobietę wszechstronnie rozpatrzona Btó zarówno pod względem konsekwencji zdrowotnych, jak i moralnych. Najczęściej okazuje się, że można znaleźć wyjście z trudnej sytuacji wyjście decydujące o zdrowiu kobiety i szczęściu rodzinnym. Dotyczy to szczególnie kobiet młodych, mężatek nie mających dziecka w ogóle, >lub tylko jedno, dla których ta następna ciąża komplikuje plany {„wyżycia się” czy dorobienia.

Często lekarz w szczerej rozmowie z pacjentką dowiaduje się, że ciąża burzy plany zdobycia samochodu, wyjazdów zagranicznych itp. Jeśli uda się lekarzowi odwieść kobietę od chęci przerwania ciąży, fakt ten sprawia mu ogromną satysfakcję, a nagrodą jest późniejszy kontakt z pacjentką, która ma zdrowe maleństwo i jest wraz z mężem szczęśliwa. W większości przypadków dziecko wiąże małżeństwo, stwarza prawdziwą rodzinę/przeżyte kłopoty i troski nad łóżeczkiem dziecka łączą oboje młodych ludzi znacznie bardziej niż wspólne dobra materialne.

W zasadzie decyzję o przerwaniu ciąży ze Wz|łędtf na ł|rildne warunki życiowe może podjąć sama kobieta. W niektórych szczególnych Sytuacjach życiowych jest to słuszneMjednak sprawa decyzji urodzenia dziecka powinna być przedyskutowana .wspólnie przez kobietę M mężczyznę; odpowiedzialność za nie przemyślany krok także powinna być wspólna.

■iak wspomniano wyżej, istnieją pewne lekarskie przeciwwskazania do przerwania Ciąży, kiedy lekarz może odmówić wykonania zabiegu.

Z punktu Widzenia zdrowia psychicznego i fizycznego kobiety każde przerwanie ciąży jest postępowaniem wbrew praworti natury, biologiiBfizjólogii. Musimy jeszcze raz wyraźnie podkreślić ^ w pewnych! Warłlnkach zabieg przerwania dąży może być szczególnie niebezpieczny dla zdrowia, a nawet dla życia kobiety.

Za najistotniejsze przeciwwskazania lekarskie do przerwania Ciąży uważa się stany zapalne narządu-rodnego. A więc stany zapalne przydatków! szyjki macicy, pochwy lub zewnętrznych narządów rodnych. Po dokonaniu zabiegu przerwania ciąży w takich sytuacjach, pomimo nawet intensywnego leczenia antybiotykami, często dochodzi do zaostrzenia się stanu zapalnego, uogólnienia go na cały organizm, a nawet do śmierci.

W przypadku niezgodności grup krwifl| czynnika Rh I—); u kobiety, pierwsza ciąża może być jedyną, z której jest ona w stanie urodzić zdrowe dziecko“i. wówczas także lekarz może odmówić wykonania zabiegu.

Z pilhktu widzenia społeczno-lekarskiego Wie można przerywać ciąży częściej niż co pół roku, a także ciąży, zbyt zaawansowanej (powyżej 12 tygodnia jej ^trwania).

 

Podobne prace

Do góry