Ocena brak

Wrodzone wady serca

Autor /niezapominajka Dodano /18.02.2013

Wrodzone wady serca są zjawiskiem niezbyt częstym u dorosłych, jednak u dzieci poniżej 5 lat, kiedy jeszcze nie rozwinęły się nabyte wady reumatyczne, wady wrodzone stanowią kilkanaście procent ogółu schorzeń serca.

Za przyczynę powstawania wrodzonych wad serca uważa się chorobę matki lub czynniki zaburzające przemianę materii w pierwszych 3 miesiącach ciąży. Prowadzą one do zaburzeń rozwoju narządu krążenia w życiu płodowym. Do najczęstszych przyczyn wad rozwojowych zaliczyć należy wirusowe choroby matki, jak różyczka, szczególnie jeśli pojawiają się między 5 a8 tygodniem ciąży.

Podział wrodzonych wad serca ną wady z sinicą i bez sinicy nie jest ścisły, ponieważ sinica zależy często od rozmiaru wady lub jego okresu. Bardziej trafny jest podział na wady z przeciekiem pomiędzy krążeniem małym a dużym oraz na wady serca bez przecieku.

Sinica pojawia się na wargach, małżowinach usznych, palcach i nosie lub obejmuje całe ciało. Niekiedy występuje tylko po wysiłku, przy płaczu dziecka, kaszlu i w innych sytuacjach, gdy podnosi się ciśnienie w krążeniu płucnym. Istotą sinicy jest mieszanie się nieutlenowanej krwi żylnej z krwią tętniczą wskutek przecieku w sercu lub wiel-s kich naczyniach. Mieszanie się krwi powstaje, kiedy w krążeniu małym zwiększone ciśnienie równoważy się z ciśnieniem krążenia wielkiego. Mieszanie się krwi żylnej z krwią tętniczą powoduje upośledzenie dowozu tlenu do tkanek, w tych warunkach występuje czerwienica jako czynnik wyrównawczy. Liczba czerwonych krwinek osiąga 6 — 7 s H KWI (6 & .7 mln/mm3), lepkość krwi podwyższa się, a wskaźnik hematokrytu wynosi ponad 0,55 (55%).

Przeciek będący przyczyną sinicy może znajdować się na poziomie przedsionków, komór lub istnieje wskutek nieprawidłowych połączeń między układem pnia płucnego i tętnicy głównej. Przeciek z lewej strony serca na prawo nie wyzwala sinicy. Zmiana kierunku przecieku z prawa na lewo nosi nazwę przecieku odwróconego. Ten typ przecieku jest związany z sinicą.

Do rzadszych powikłań wrodzonych wad serca zaliczyć należy: podostre bakteryjne zapalenie wsierdzia (endocarditis lenta), paradoksalne zatory, wędrujące z żył obwodowych do mózgu lub nerek oraz częste występowanie gruźlicy płuc w przypadkach niedokrwienia tego narządu, np. wskutek zwężenia ujścia pnia płucnego. O nieprzypadkowym powikłaniu gruźlicą płuc świadczy fakt, że zakażenie to występuje niezwykle rzadko w płucach przekrwionych wskutek zwężenia zastawki dwudzielnej.

Istnieje niezwykłe bogactwo i» indywidualność typów wrodzonych wad serca. Szczegółowe rozpoznanie jest możliwe za pomocą cewnikowania serca oraz angiografii. Pomiar ciśnień w jamach serca i naczyń, fonokardio-grafia, bezpośrednie uwidocznienie przecieku za pomocą wstrzyknięcia środków kontrastowych, pomiar wysycenia krwi tlenem w poszczególnych przedsionkach, komorach i wielkich naczyniach — uprawnia do szczegółowego rozpoznania wady oraz ustalenia wskazań do zabiegu operacyjnego w niektórych wadach.

Do częściej spotykanych wrodzonych wad serca należą:

1) ubytek przegrody międzyprzedsionkowej (defectus septi atriorum),

2)    ubytek przegrody międzykomorowej (defectus septi ventriculorum),

3)    zwężenie pnia płucnego (stenosis ostii a. pulmonalis),

4)    tetralogía Fallota, czyli wspólnie występujące:

a)    zwężenie pnia płucnego,

b)    ubytek przegrody międzykomorowej,

c)    dekstropozycjá aorty (aorta — jeździec),

d)    przerost prawej komory,

5)    zespół Eisenmenger a (complexus Eisen-mengeri) — nadciśnienie płucne z odwróconym przeciekiem międzykomorowym,

6)    przetrwały przewód tętniczy (ductus arteriosus Botalli persistens),

7)    zweżenie cieśni aorty (coarctatio aortae).


 

 

Podobne prace

Do góry