Ocena brak

Wrodzone udo krótkie

Autor /kulka Dodano /20.12.2013

Wada polega na skróceniu uda, któremu niekiedy towarzyszy niewielkie jego zagięcie szpotawe na granicy górnej i środkowej V3, z pogrubieniem warstwy korowej kości po stronie wklęsłej, jednak bez zwężenia kanału szpikowego. Staw biodrowy i kąt szyjkowo-udowy nie wykazują zmian, chociaż Pappas wyróżnia postacie ze szpotawością lub koślawością kąta szyjkowo-trzonowego. Kostnienie bliższej nasady k. udowej może być opóźnione. Wada dotyczy z reguły jednej kończyny i wyjątkowo towarzyszą jej inne wady wrodzone układu szkieletowego, jakkolwiek opisywana jest niestabilność stawu kolanowego w wyniku braku więzadeł krzyżowych.

Klinicznie stwierdza się skrócenie uda, któremu nie towarzyszą objawy niestabilności stawu biodrowego (objaw Ortolaniego Barlowa). Ruchy stawu biodrowego, poza ewentualnym ograniczeniem rotacji wewnętrznej, są prawidłowe, a kończyna w leżącej swobodnej pozycji wykazuje tendencję do rotacji zewnętrznej. Utykanie związane jest ze skróceniem kończyny.

Rokowanie, poza skróceniem uda, które rzadko przekracza 5-6 cm, jest dobre. Procentowa różnica długości kończyn przez okres wzrostu jest stała, stąd przewidywać można wielkość skrócenia po zakończeniu wzrostu.

Leczenie. U dzieci stosujemy wyrównanie skrócenia wkładką. Do 2,5 cm skrócenia zaleca się wyrównanie wyłącznie pod piętą, w większym - koturnowe wyrównanie obuwiem ortopedycznym. Przy przewidywanym skróceniu kończyny nieprzekraczającym 3--4 cm egalizację można osiągnąć przez epifizjodezę nasady dalszej k. udowej kończyny przeciwnej. Przy skróceniach większych kończynę krótszą wydłużamy w okresie dojrzewania .


 

Podobne prace

Do góry