Ocena brak

Wpływ wysiłku fizycznego na czynność jelita grubego

Autor /makumba Dodano /21.05.2014

Pomimo rozbieżności w wynikach badań, które mogą zależeć od różnorodności zarówno technik badawczych, jak i indywidualnej reakcji organizmu na wysiłek (stres, odwodnienie, przegrzanie, zmiany w wydzielaniu hormonów), przeważa pogląd, że długotrwała aktywność fizyczna przyspiesza pasaż mas kałowych przez jelito grube. Przemawiają za tym stosunkowo liczne incydenty biegunkowe występujące u maratończyków podczas biegu.

Duże różnice w szybkości pasażu znaczników występują zależnie od badanej części jelita grubego. Obserwacje prowadzone u piłkarzy wykazały zwolnienie pasażu przez prawostronną część okrężnicy (kątnica, okrężnica wstępująca, zagięcie wątrobowe), podczas gdy po stronie lewej (zagięcie śledzionowe, okrężnica zstępująca i esowata) oraz w odbytnicy pasaż znacznika był przyspieszony. W innych badaniach stwierdzano zmniejszenie aktywności motorycznej jelita grubego w czasie stopniowanego wysiłku fizycznego, natomiast aktywność ta wzrastała w okresie powysiłkowym. Przypuszcza się, że w dużym stopniu za zmniejszenie czynności skurczowej jelita grubego może odpowiadać wzrost stężenia amin katecholowych prowadzący do pobudzenia receptorów adrenergicz-nych w jelicie. Trzeba też podkreślić, że znaczny wpływ na obserwowane zaburzenia wywiera również dieta, zwłaszcza zwiększone spożycie błonnika, którego zawartość w diecie sportowców jest zazwyczaj dość duża.

U osób z przewlekłymi zaparciami, zwłaszcza w starszym wieku, zwiększony wysiłek fizyczny w znacznym stopniu normalizuje stolce, zarówno poprawiając ich konsystencję, jak i ułatwiając akt defekacji; jednak czas pasażu znacznika przez jelito grube nie ulega u nich zmianie.

 

Podobne prace

Do góry