Ocena brak

Wpływ układu nerwowego na siłę skurczu mięśnia

Autor /gruszka Dodano /20.05.2014

Układ nerwowy ośrodkowy odgrywa znaczną rolę w procesie zwiększania siły skurczu mięśni, zwłaszcza w początkowym okresie treningu siły mięśniowej (pierwsze dni). Ocenia się, że bardzo niewielki wzrost masy mięśniowej na początku treningu (wynikający z niewielkiego początkowo wzrostu średnicy włókien mięśniowych) jest zbyt mały, by mógł być przyczyną występującego jednocześnie wzrostu siły skurczu mięśni. Dlatego sądzi się, że przyczyny zwiększania tej siły wynikają ze zmian czynności układu nerwowego. Ma to wpływ na sterowanie czynnością najmniejszych elementów biorących udział w ruchu, czyli jednostek mchowych. Jednostkę mchową stanowi kompleks składający się z jednego neuronu mchowego (motoneuronu) i zespołu włókien mięśniowych unerwianych wyłącznie przez ten neuron. Możliwe są dwa mechanizmy biorące udział we wspomnianym procesie wzrostu siły pod wpływem treningu. Pierwszy mechanizm może polegać na zwiększaniu liczby jednostek mchowych, rekrutowanych (czyli włączanych do skurczu) podczas maksymalnego dowolnego (zależnego od woli) wysiłku. Dmgi może wynikać ze wzrostu częstotliwości potencjałów czynnościowych generowanych przez czynne motoneurony, co pozwala na osiągnięcie silniejszego skurczu (oba te mechanizmy związane ze sterowaniem siłą skurczu omawiane są szczegółowo w rozdziale dotyczącym układu mięśniowego). Ocenia się, że osoby niewytrenowane nie są zdolne w czasie maksymalnego dowolnego skurczu pobudzić do czynności jednocześnie wszystkich swoich jednostek mchowych w mięśniach. W dodatku te jednostki nie są czynne z najwyższą możliwą do osiągnięcia siłą skurczu (czyli skurczu tężcowego zupełnego).

Podsumowując, w początkowym okresie treningu, dzięki nasileniu pobudzeń dochodzących do włókien mięśniowych z motoneuronów, zwiększa się możliwość wykorzystania potencjalnie możliwej do osiągnięcia siły skurczu mięśnia.

W miarą rozwoju zmian adaptacyjnych w tkance mięśniowej zaczynają one odgrywać coraz istotniejszą rolę w zwiększaniu siły skurczu. W przypadku treningu siły mięśniowej (czyli mającego na celu uzyskanie wzrostu siły skurczu), który doprowadza do wzrostu masy mięśniowej, na siłę skurczu wpływa przede wszystkim wzrost liczby białek kurczliwych w mięśniach, powiązany ze wzrostem masy mięśniowej (patrz rozdział dotyczący wpływu treningu na tkankę mięśniową).

Niektóre obserwacje wskazują że proces treningu siły może także stymulować zmianę porządku rekrutacji, umożliwiającą włączanie do skurczu najsilniejszych jednostek ruchowych już na samym początku skurczu. U osób niewytre-nowanych najsilniejsze jednostki ruchowe są włączane do ruchu dopiero wtedy, gdy jego siła osiąga odpowiednio wysoki poziom. Obserwowano również, że u wysokiej klasy zawodników sportów wytrzymałościowych (pływanie długodystansowe), wymagających dużej siły (podnoszenie ciężarów) i u pianistów motoneurony unerwiające włókna mięśniowe generują różne częstotliwości wyładowań, zwłaszcza na początku i końcu okresu aktywności. Na tej podstawie można sądzić, że proces treningu, zarówno wytrzymałości, jak też siły, może powodować zmiany częstotliwości wyładowań. Jednak niedostatek informacji utrudnia sformułowanie uogólnień. Należy się spodziewać, że zmiany te odpowiadają zmianom czasu skurczu włókien mięśniowych jednostek ruchowych, jakie zachodzą w wyniku treningu w tkance mięśniowej (patrz rozdział dotyczący wpływu treningu na tkankę mięśniową).

 

Podobne prace

Do góry