Ocena brak

Wolfgang Amadeus Mozart

Autor /Burchard Dodano /10.04.2013

Mozart stanowi w dziejach muzyki zjawisko wyjatkowe. Jest synonimem doskonałosci styluklasycznego, w jego muzyce forma i tresc pokrywaja sie idealnie. Jest przede wszystkimtwórca niezwykle naturalnym, jego rozwiazania nie sa wyuczone, nie sa oparte na jakichsprzyjetych zasadach, sa pomysłami, najczesciej — natchnionymi.

Wolfgang Amadeus Mozart (1756—1791) był synem skrzypka i kompozytora, Leopolda Mozarta, autora cenionej Szkołyskrzypcowej. W Salzburgu — miescie o wielkiej kulturze muzycznej - talent małego Mozarta rozwijał sie szybko; od szóstego roku ycia Wolfgang Amadeus wystepuje jako cudownedziecko wraz ze swa arcymuzykal-na siostra Nannerl kolejno w Monachium, Wiedniu,Moguncji, Frankfurcie, Brukseli. Paryu, Londynie, Mediolanie i Rzymie. Piecioletni muzykpróbuje ju komponowac. Gdy ma osiem lat, wychodzi drukiem pierwszy jego utwór (sonatafortepianowa), rok pózniej pisze pierwsza symfonie, a po dwu latach — pierwszy utwórsceniczny (La finta semplice).

W czternastym roku życia otrzymał w Rzymie order od papieża, a w Bolonii członkostwo Accademia dei Filarmonici. Pisze szereg nowych oper, m.in. na zamówienie swego mecenasa i pracodawcy, arcybiskupa salzburskiego Hieronima Colloredo, z którym zreszta pozostawał w złych stosunkach. W wieku 25 lat Mozart ostatecznie zrywa z arcybiskupem i wyzwoliwszy sie z pęt feudalnego poddanstwa, osiada nastałe w Wiedniu jako niezaleny, choc biedny artysta. Zmarł w 35 roku życia, pochowany został w zbiorowej mogile dla ubogich, nigdy nie odnaleziono miejsca jego spoczynku.

W przeciwienstwie do Haydna, który niezalenie i wyjatkowo samodzielnie rozwijał interesujacego idee, Mozart był kompozytorem niesłychanie chłonnym, ciekawym wszelkich nowosci. Wewczesnych utworach nasladował innych, pózniej potrafił przetrawiac te wpływy i nadawac imkształt muzyki osobistej; pod koniec krótkiego ycia doszedł do zadziwiajacej dojrzałosci,uderzajacej zwłaszcza w dziełach duych rozmiarów. Miał bodaj najtrudniejszy życiorys wsród kompozytorów. Nie było łatwo zerwac upokarzajaca zalenosc od magnata i walczyc ogodnosc muzyka w czasach, gdy muzyków traktowano na równi ze słuba.

Był muzykiem uniwersalnym, w koncertach fortepianowych hołdował wirtuozostwu, w muzyce scenicznejwykazał wielki talent dramatyczny, w symfoniach wprowadzał nowa estetyke brzmienia ifrazy, w kwartetach smyczkowych stosował bogata kontrapunktyke. Łaczył w swojej muzyceelementy stylu francuskiego, włoskiego, niemieckiego w genialna synteze stylu uniwersalnego.Z niemieckiej tradycji brał zainteresowanie kontrapunktyka, z włoskiej — spiewnosc melodii iradosc muzykowania, z francuskiej - elementy deklamatorskie i dramatyczne. O wielkiejwszechstronnosci kompozytora najpełniej swiadczy jego twórczosc operowa.

Był mistrzem zarówno w dziedzinie niemieckiego sipgspielu. jak i włoskich oper seria i buffa. Muzyka niebyła jego zdaniem słuebnica poezji, miała dominowac, i w tym był całkowicie po stronieWłochów, od których przejał styl parlando i intrygujace fabuły. Muzyka wynikała u Mozarta zducha dramatu, ale pozostawała elementem pierwszoplanowym. W twórczosci instrumentalnejbył równie uniwersalny. W Wiedniu — pod wpływem uwielbianego Haydna — zainteresowałsie moliwoscia rozwijania muzyki na zasadzie tematycznej — zwiazanej z forma cykliczna inowa dramaturgia tworzenia muzyki na podłou formy sonatowej.

Mozart rozbudowuje znacznie forme allegra sonatowego i cyklu symfonicznego. W operze obowiazywała go jednosc słowa i muzyki, w symfoniach — zasada jednosci mimo wypływajacej z bogactwaidei rónorodnosci (symfonie Mozarta w przeciwienstwie do Haydna nie miały ani wiekszegopowodzenia, ani wpływu na współczesnych, ich znaczenie datuje sie dopiero od smierci kompozytora).

Podobne prace

Do góry