Ocena brak

WIELKA WĘDRÓWKA LUDÓW I ZAŁAMANIE SIĘ CESARSTWA NA ZACHODZIE - CHAOS NA ZIEMIACH ZACHODNICH CESARSTWA

Autor /Klementyn Dodano /03.05.2012

 

Dynastia teodozjańska zawdzięczała swoje utrzymanie się przy władzy, a Cesarstwo zachowanie pozorów zwierzchnictwa nad Zachodem — Aecjuszowi.

Z dowódcy armii prowincjonalnej wyrósł on na właściwego regenta, opanowującego dzięki swftn zdolnościom ciężką sytuację państwa. Toteż jego zamordowanie prze^' zawistną kamarylę dworską (454) usunęło ostatni hamulec powstrzymujący rozkład Cesarstwa na Zachodzie.

Rabunkowa wyprawa Wandalów na Rzym w r. 455 doprowadziła nie tylko do bezprzykładnego złupienia tego miasta (stąd wandalizm) przez najeźdźców, ale zdezorganizowała również życie Italii. W Galii zaś „sprzymierzeńcy" zrywali te słabe więzy zależności, jakie łączyły ich jeszcze z Rzymem.

Tak więc Burgundowie, przesunięci w swoim czasie przez Aecjusza na teren dzisiejszej Sabaudii, okupowali samowolnie Lyon. Wizygoci rozpoczęli na własny rachunek podbój Akwitanii i ziem Półwyspu Pirenejskiego.

Dowódcy wojsk rzymskich ze swej strony obdarzali purpurą i detro-nizowali cesarzy, którzy w ich rękach stali się zupełnymi marionetkami. Od śmierci Aecjusza do upadku Cesarstwa na Zachodzie, tj. w ciągu 22 lat, tron zajmowało dziesięciu cesarzy, a ich władza z każdym rokiem stawała się coraz bardziej iluzoryczna.

W tym też czasie związek Półwyspu Pirenejskiego i Galii z Cesarstwem uległ faktycznemu zerwaniu. Nawet nie okupowane przez barbarzyńców części obu tych krain zamieniły się w autonomiczne, nie uznające Rzymu okręgi.

Podobne prace

Do góry