Ocena brak

Wiek szkieletowy

Autor /kulka Dodano /19.12.2013

Na podstawie zdjęć radiologicznych rosnącego kość-ca można dość dokładnie określić, czy okres rozwoju szkieletu dziecka odpowiada wiekowi metrykalnemu (chronologicznemu). Podstawowym sposobem określenia wieku kostnego (szkieletowego) jest porównanie radiogramu lewej ręki wykonanego w projekcji przednio-tylnej z atlasem wieku kostnego. Standardem jest atlas Greulicha i Pyle'a\ w Polsce stosuje się także atlas Kopczyńskiej-Sikor-skiej. Innym sposobem jest ocena radiogramów stawu łokciowego według Sauvegraina i Nahuma (ryc. 3.2), przydatna u dziewcząt w wieku 10-13 lat oraz chłopców w wieku 12-15 lat. W tym wieku dynamika kostnienia szkieletu ręki jest niewielka, a metoda Greulicha i Pyle’a mniej dokładna. Także miednica jest bogata we wtórne jądra kostnienia, których pojawienie się i rozwój w określonej sekwencji są podstawą wyznaczania wieku szkieletowego. Najbardziej znany jest test Rissera (por. ryc. 37.12). Zamknięcie chrząstek Y panewek stawu biodrowego odpowiada wiekowi kostnemu 12 lat dla dziewcząt i 14 lat dla chłopców. Różnice między wiekiem szkieletowym i chronologicznym mogą sięgać kilku lat, co często wpływa na decyzje terapeutyczne. Przykładem może być wybór momentu wykonania operacyjnej egalizacji kończyn dolnych przez zablokowanie chrząstki nasadowej kończyny dłuższej.

Podobne prace

Do góry