Ocena brak

Wiechlina łąkowa

Autor /Herakles Dodano /24.02.2012

 

Wygląd:trawa trwała, w luźnych kępach. Źdźbła zaokrąglone lub bardzo słabo spłaszczone, wysokości 1050 cm. Pochwy liściowe na grzbiecie zaokrąglone, prawie bez linii grzbietowej, nagie, rzadziej delikatnie owłosione.

Języczek liściowy krótki, przycięty, 1 mm długości (w przeciwieństwie do wiechliny zwyczajnej Poa tmialis). Najwyżej położone blaszki liściowe krótsze od pochwy, całość długości do 30 cm, szerokości 2-4 mm, fałdowało złożone, łódkowato zakończone. Węchy stożkowate, wielokwiatowe.

Kłoski owalne, ścieśnione, długości do 6 mm. Plewy i plewki grzbieciste, bezostne. Plewy zaostrzone, dolna z 1-3 nerwami, górna 3-nerwowa. Plewki dolne pizeważnie tępe, na grzbiecie i nerwach brzegowych słabo owłosione.  

Okres kwitnienia: od maja do czerwca.

Siedlisko: bardzo częsta na świeżych, żyznych glebach gliniastych, na świeżych łąkach i pastwiskach, na bizegach dróg, rowach, skarpach.

Rozmieszczenie: Europa, Azja o umiarkowanym klimacie, północna Afryka, Australia.

Uwagi: wiechlina łąkowa, jako trawa łatwo przystosowująca się do środowiska, niezbyt wrażliwa, mocna, jest jednym z najważniejszych gatunków naszych użytków zielonych.

Wcześnie wypuszcza pędy, daje dobry, wysokopienny, jednocześnie ubogi w źdźbia wzrost. Chętnie jedzona pizez bydło zarówno na pastwisku jak i w postaci siana.

Odporna na spasanie jest wysokowartościową trawą paszową na większości siedlisk, o ile tylko nie są one za wilgotne, zbyt ubogie lub za kwaśne. Stosowana do obsiewania użytków zielonych i placów sportowych.

Podobne prace

Do góry