Ocena brak

Wiązówka błotna

Autor /florida Dodano /22.02.2013

Jest to bylina z rodziny Różowatych (Rosaceae), rozpowszechniona na dużych obszarachEuropy i Azji. W Polsce występuje pospolicie na niżu i w dolnej części gór na wilgotnych łąkach,nad brzegami wód oraz w zaroślach.Wiązówka błotna, zwana też tawułą błotną, wytwarza grube kłącze z licznymi korzeniamioraz sztywną, do 2 m wysoką, słabo rozgałęzioną łodygę. Liście duże, zwłaszcza odziomkowe,przerywanopierzaste. Listki jajowato wydłużone, zaostrzone, drobno podwójnie ząbkowane, odgóry ciemnozielone, od strony dolnej jaśniejsze lub okryte białym filcem. Kwiaty żółtawobiałe,promieniste, wonne, zebrane w duże baldachogrona na szczytach pędów.

Surowiec. Do celów leczniczych zbiera się w czerwcu lub lipcu zakwitające kwiatostany,gdy część kwiatów jest jeszcze w pączkach, i suszy w suszarniach naturalnych lub ogrzewanychw temp. do 30°C. Po wysuszeniu okrusza się kwiaty na sitach i odrzuca szypułki. Otrzymujesię kwiat wiązówki - Flos Ulmariae, syn. Flos Spiraeae. Analogicznego surowca dostarczawiązówka bulwkowa - Filipendula hexapetala Gilib.

Podstawowe związki czynne. W kwiatach wiązówki występuje do 1,2% glikozydów fenolowych,jak spireina, salicyna oraz monotropitozyd, 10-15% garbników, flawonoidy (m.in. hiperozyd,awikularyna i kwercetyna), około 0,2% olejku eterycznego o przyjemnym zapachu(zawierającego wanilinę, aldehyd salicylowy, salicylan metylu i heliotropinę), kwasy organiczne,jak salicylowy, a także antocyjany i sole mineralne.

Działanie. Odwary lub napary z kwiatów wiązówki działają przeciwzapalnie i przeciwbólowew chorobie reumatycznej. Zawierają bowiem związki salicylowe, które, jak się obecnieprzyjmuje, hamują biosyntezę prostaglandyn odpowiedzialnych za wywołanie i podtrzymywaniestanów zapalnych.Przetwory z kwiatów wiązówki dzięki zawartości flawonoidów działają również żółciopędniei moczopędnie, ponadto pobudzają nieznacznie czynność gruczołów potowych. W wynikutego sprzyjają usuwaniu z organizmu szkodliwych produktów przemiany materii.Zawarte w kwiatach wiązówki garbniki działają na przewód pokarmowy słabo ściągające,przeciwbakteryjnie, w większych dawkach słabo przeciwbiegunkowo.

Działania niepożądane. Przetwory z wiązówki stosowane w zbyt dużych dawkach mogąspowodować podrażnienia przewodu pokarmowego i zaparcia.

Zastosowanie. Wyciągi z kwiatów wiązówki stosuje się najczęściej do kąpieli leczniczychjako pomocniczy środek w leczeniu gośćca stawowego, zwłaszcza u osób starszych, opróczpodstawowych preparatów syntetycznych, przepisanych przez lekarza. Ponadto w innychprzypadkach choroby reumatycznej i w skazie moczanowej. Kwiat wiązówki jest składnikiemmieszanki ziołowej Reumosan i granulatu Reumogran.Przetwory z kwiatów wiązówki służą również jako środek pomocniczy w chorobie z przeziębienia i grypie, najczęściej w połączeniu z innymi surowcami o podobnym działaniu.Kwiat wiązówki wchodzi w skład mieszanki ziołowej Pyrosan oraz niektórych recepturowychmieszanek moczopędnych i odkażających drogi moczowe.

Przetwory. Napar z kwiatów wiązówki: 2 łyżki kwiatów zalać 2 szklankami wody wrzącej inaparzać pod przykryciem 15 min. Odstawić na 15 min i przecedzić. Pić 1/2 szklanki 3 razydziennie w 1 godz. po jedzeniu jako środek pomocniczy w chorobie reumatycznej.Napar napotny: 1 łyżkę kwiatów wiązówki i 1 łyżkę kwiatów lipy zalać 2 szklankami wodywrzącej i naparzać pod przykryciem 15 min. Odstawić na 15 min i przecedzić. Pić możliwiegorący po 1/2 szklanki 3 razy dziennie między posiłkami jako środek przeciwgorączkowy i napotny,dodając każdorazowo 2-3 łyżki syropu malinowego. Bez soku malinowego służy jakośrodek przeciwzapalny i moczopędny w chorobie reumatycznej.Zioła o działaniu moczopędnym: zmieszać po 50 g kwiatów wiązówki i liści borówki brusznicyoraz po 25 g kwiatów bzu czarnego, ziela fiołka trójbarwnego, liści babki lancetowatej ikwiatów chabru. Zalać 3 łyżki ziół 3 szklankami wody ciepłej i gotować łagodnie pod przykryciem3-5 min. Odstawić na 15 min i przecedzić. Pić po 1 szklance 3 razy dziennie między posiłkamijako środek moczopędny w kamicy moczanowej. Doprowadzić pH moczu do 6,5-7,0.Do regulowania pH moczu stosuje się Citrolyt (Filofarm), Alkalit (CSRS) lub Uralyt U (Madaus,RFN). Do zakwaszania moczu można użyć kwasu askorbowego (witamina C) w dawce2-3 drażetki 4-5 razy dziennie.Zioła w stanach zapalnych gruczołu krokowego: zmieszać po 50 g kwiatów wiązówki, zielanawłoci i korzenia łopianu oraz po 25 g kwiatów kasztanowca, ziela ruty i korzenia lukrecji.Czubatą łyżkę ziół zalać 11/2 szklanki wody ciepłej i pozostawić na 1 godz. do napęcznienia.Ogrzać powoli do wrzenia, odstawić na 10 min i przecedzić. Pić 1/2 szklanki 3 razy dziennie.Kontrolować ilość dobową wydalanego moczu.Zioła w puchlinie brzusznej: zmieszać równe ilości kwiatów wiązówki, liści brzozy, naowocnifasoli, korzenia wilżyny i owoców jałowca. Wsypać do termosu 11/2 łyżki ziół i zalać2 1/2 szklanki wody wrzącej. Zamknąć i odstawić na 1 godz. Pić porcjami w ciągu dnia międzyposiłkami. Sprawdzać objętość moczu wydalanego w ciągu doby.

Podobne prace

Do góry