Ocena brak

Wiązania chemiczne

Autor /Chemik Dodano /31.01.2012

Atomy danej cząsteczki mogą być ze sobą powią­zane na różne sposoby, wszystkie opierające się na wymianie bądź dzieleniu się wspólnymi elek­tronami. Dwoma prostymi przykładami wiązań chemicznych są wiązania kowalencyjne i jonowe.
Z wiązaniem kowalencyjnym mamy do czy­nienia wtedy, gdy atomy dzielą się wspólnymi elektronami. Na przykład cząsteczka wodoru składa się z dwóch atomów wodoru połączonych wiązaniem kowalencyjnym. Pojedynczy elektron każdego z atomów krąży wokół obydwu jąder, scalając je ze sobą.
W przypadku wiązania jonowego, jeden z ato­mów oddaje część swoich elektronów innemu. Powoduje to wytworzenie pola elektrycznego, które wiąże atomy. Normalnie liczby dodatnio naładowanych protonów i ujemnie naładowanych elektronów są sobie równe. Dlatego przeciwne ładunki znoszą się i atom jako całość jest elek­trycznie obojętny. Jednak atom, który stracił część swoich elektronów charakteryzuje się prze­wagą ładunku dodatniego. I odwrotnie - ten który zyskał nowe elektrony staje się naładowany ujemnie. Atomy Charakteryzujące się ładunkiem elektrycznym noszą nazwę jonów. Przeciwnie naładowane jony przyciągają się, tworząc czą­steczkę o wiązaniach jonowych. Na przykład czą­steczka soli kuchennej powstaje w wyniku prze­kazania przez atom sodu jednego elektronu atomowi chloru.
Atomy danego pierwiastka posiadają zawsze tę samą liczbę protonów. Jednak liczba występu­jących w nich neutronów jest zmienna. Na przy­kład w jądrze większości atomów naturalnego pierwiastka węgla występuje sześć neutronów.
Jednak w jednym na sto jest ich siedem. Te inne rodzaje atomów tego samego pierwiastka nazy­wane są izotopami. Wszystkie izotopy danego pierwiastka posiadają te same właściwości che­miczne, to znaczy łącząc się z innymi substancja­mi dają te same związki chemiczne. Różnią się jednak pod względem właściwości fizycznych - na przykład temperaturą zamarzania lub wrzenia.
Naukowcy określają dane izotopy jakiegoś pierwiastka odwołując się do ich liczby masowej, czyli sumy liczby protonów i neutronów znajdu­jących się w jego atomie. Na przykład węgiel 13c jest powszechnie występującym w naturze izotopem węgla. Jego atom składa się z sześciu protonów i sześciu neutronów. Rzadziej występującym izotopem jest węgiel ^C, w którego jądrze znajduje się jeden dodatkowy neutron.

Podobne prace

Do góry