Ocena brak

Westerplatte

Autor /grapcio Dodano /24.01.2013

Niewielki półwysep na pn. od Nowego Portu w 1924 Rada Ligi Narodów przyznała Polsce na Wojskową Składnicę Tranzytową. W 1925 na zach. cyplu półwyspu wybu­dowano basen amunicyjny, służący do przeładunków materiałów wybuchowych
1 broni. Następnie powstało 5 wartowni, masywne koszary i 7 obronnych placówek drewniano-ziemnych. Przed samą wojną zwiększono załogę z 88 do 182 żołnierzy, uzbrojonych w 1 działo polowe kal. 74 mm,
2 działa przeciwpancerne kal. 37 mm, 4 moździerze, 43 ciężkie i lekkie karabiny maszynowe i 160 karabinków kbk. 1 wrześ­nia 1939 o godz. 4.45 padły na Westerplatte pierwsze salwy z pancernika „Schleswig­-Holstein", cumującego w Kanale Porto­wym. Tak rozpoczęła się II wojna światowa. Załoga Westerplatte broniła się dzielnie przez 7 dni i z braku amunicji honorowo skapitulowała. Zginęło 16 obrońców, w tym 
zamordowany telegrafista, których pocho­wano w miejscu zbombardowanej 2 wrze­śnia wartowni nr 5. W 1971 złożono tu także prochy dowódcy Westerplatte, mjr. Henryka Sucharskiego zmarłego w 1946 we Włoszech.
Zachowana wartownia nr 1, przesunięta o 78 m w głąb półwyspu, jest małą placówką muzealną, filią Muzeum Historii Miasta Gdańska. Z masywnych koszar pozostały jedynie ruiny gł. budynku. W 1966 wznie­siono z bloków granitowych 25-metrowy Pomnik Obrońców Wybrzeża, na kopcu wys. 22,5 m. Spod pomnika rozległy widok na Nowy Port i morze.

Podobne prace

Do góry