Ocena brak

WEINTRAUB WIKTOR,

Autor /antetkasasetka Dodano /04.04.2012

WEINTRAUB WIKTOR, ur. 10 IV 1908 w Zawierciu, historyk literatury. W 1925-29 studiował filologię pol. na IJJ (m. in. pod kierunkiem I. Chrzanowskiego), od 1934 współpracował z tyg. „Wiadomości Lit." jako krytyk i autor kronik zagr. (pod pseud. Quidam). W 1937-39 w Paryżu jako stypendysta nauk., w czasie wojny pracownik wydziału prasowego ambasady pol. w ZSRR (1941—42), red. dwutygodnika wychodźstwa wojennego „W drodze" (Jerozolima 1942-45). W 1945-50 w Londynie (m. in. współpraca z tyg. „Wiadomości"), nast. w Stanach Zjedn. jako wykładowca i 1954-78 prof. slawistyki uniw. Harvarda (1971 objął nowo powst. katedrę polonistyki fundacji A. Jurzykowskiego).

Zainteresowania badawcze W., uczonego łączącego precyzję filol. dociekań z umiejętnością formułowania śmiałych uogólnień i hipotez nauk., skupiają się gł. na kulturze i literaturze epoki staropol. i romant., zwł. na twórczości Kochanowskiego i Mickiewicza. Pierwszemu poświęcił rozprawę Styl Jana Kochanowskiego (1932), określającą w nowatorski sposób osobliwości języka i wyobraźni artyst. poety, ponadto syntet. studia o jego światopoglądzie rei., o stosunku do antyku i in. zgromadzone w zbiorze Rzecz czarnoleska (1977). Plonem badań mickiewiczowskich, uwzględniających szeroki kontekst eur., zwł. francuski, była m. in. monograficznie zakrojona praca The Poetry of Adam Mickiewicz (Haga 1954) oraz studium Profecja i profesura (1975), ukazujące oddziaływanie Mickiewicza-uczonego i romant. proroka na franc. myślicieli J. Micheleta i E. Quineta. Wiele prac, m. in. o twórczości M. Reja, M. Sępa Szarzyńskiego, J.A. Morsztyna i in. pisarzy barokowych, o recepcji Jerozolimy wyzwolonej w Polsce i na Zachodzie, o łac. podłożu pol. literatury XVI w., o Z. Krasińskim zebr. w tomie Od Reja do Boya (1977).

Podobne prace

Do góry