Ocena brak

Wczesne osady rolnicze

Autor /Zecer Dodano /31.01.2012

Upowszechnienie się rolnictwa doprowadziło do powstania nowego typu osadnictwa. Około roku 6000 p.n.e. w tzw. „krainie urodzaju" rozciągającej się od Zatoki Perskiej aż po Palestynę i Egipt pow­stały nowe osady ludzkie. Tamtejszy klimat i wa­runki naturalne sprzyjały rozwojowi rolnictwa; uprawiano tam głównie pszenicę i żyto, hodowano owce i kozy. Około roku 3500 p.n.e. w Mezopo­tamii (obecnie Irak) wyłoniła się pierwsza cywili­zacja miejska. Jednym z jej kluczowych wyróżni­ków była znajomość pisma.
W ciągu kilku następnych stuleci pojawiły się niezależne od mezopotamskiej kultury: w Egipcie (ok. 3200 r. p.n.e.), kultura w dolinie rzeki Indus (ok. 2500 r. p.n.e.) i w północnych Chinach (ok. 1800 r. p.n.e.). Te cztery najwcześniejsze cywili­zacje Starego Świata wchodziły na coraz wyższe poziomy rozwoju kulturalnego i ekonomicznego. Z czasem zaczęły wywierać wpływ na całe regiony, kolonizując otaczające je pierwotne ludy pasterskie. Zanim poznamy osadnictwo w innych rejonach świata - Afryce, Azji, Amerykach i Australii, warto przyjrzeć się bliżej Jak wyglądały początki pierw­szych czterech cywilizacji.
W dolinach wielkich rzek - Nilu, Tygrysa i Eu­fratu, Indusu oraz Żółtej Rzeki (Huang-ho) pano­wały warunki wyjątkowo sprzyjające intensywne­mu rozwojowi rolnictwa. Bogate zbiory, a więc i większe zapasy żywności, przyczyniały się do wzrostu liczby ludności. Około roku 3118 król Menés zjednoczył rolnicze ludy zamieszkujące dolinę Nilu, czyli tak zwane Górny i Dolny Egipt. Stolicą nowo powstałego państwa stało się Memfis. Podobne funkcje w południowej części Mezo­potamii już wkrótce zaczęły pełnić takie starożyt­ne miasta-państwa, jak Eridu, Ur (Tali al-Mukajjar) i Uruk (Al-Warka).

Podobne prace

Do góry