Ocena brak

Wczesna dorosłość.

Autor /Stounn Dodano /27.09.2007

W dzisiejszych czasach trudno jest jednoznacznie wskazać granice wczesnej dorosłości. Bowiem istota bycia dorosłym zasadza się nie na osiągnięciu określonego wieku metrykalnego lecz na podjęciu zobowiązań w pewnych obszarach aktywności i trwania w ich realizacji pomimo społecznych, fizycznych czy psychologicznych przeszkód. Osiągnięcie dorosłości niektórzy wiążą z konkretnymi wydarzeniami życiowymi, takimi jak: zawarcie małżeństwa czy uzyskanie niezależności ekonomicznej. Jednak każdy z nas ma swój główny wskaźnik dorosłości. Dlatego też uznano, że stawanie się dorosłym jest procesem rozgrywającym się powoli i stopniowo, w którym pewne zdarzenia życiowe mogą odegrać znaczącą, ale nie decydującą rolę. Możemy jednak przyjąć, że granica bycia „młodym dorosłym” mieści się między 20-23 oraz 35-40 rokiem życia.
Dorosłością określa się tę fazę życia, w którą wkracza człowiek po gwałtownych zmianach rozwojowych, prowadzących do dojrzałości biologicznej i społecznej, wyrażającej się w zdolności do prokreacji oraz odpowiedniego podejmowania nowych ról społecznych związanych z zakładaniem własnej rodziny, rodzeniem i wychowywaniem dzieci, podejmowaniem i rozwijaniem aktywności zawodowej, a przede wszystkim w autonomicznym kierowaniu własnym życiem.

Wkraczanie w dorosłość.
Pierwszy etap dorosłości można nazwać etapem planowania i wyboru. Młodzi ludzie decydują się na podjęcie wybranych ról i celów życiowych, budując jednocześnie wizję siebie i swojego otoczenia w przyszłości.
W tym czasie młody dorosły napotyka na problem (wg Havighursta) jakim są następujące zadania rozwojowe:
wybór małżonka;
uczenie się współżycia z nim;
założenie własnej rodziny;
wychowywanie dzieci;
prowadzenie domu;
rozpoczynanie pracy zawodowej;
podjęcie obowiązków obywatelskich;
znalezienie pokrewnej grupy społecznej.
Wejście w dorosłość jest procesem kontrolowanym, inicjowanym i sankcjonowanym społecznie. Wiąże się ono z zaistnieniem w życiu młodego człowieka określonych zmian. Pierwszym przykładem jaki opiszę są zmiany w rozwoju fizycznym.
Przed momentem rozpoczęcia wczesnego okresu dorosłości wzrost fizyczny jest w dużym stopniu zakończony, a ciało człowieka jest w najwyższej formie. Fakty te są skutkiem przyrostu tkanki mięśniowej , maksymalnego uwapnienia kośćca; lepszy wzrok, słuch, powonienie oraz większą zdolności pobierania tlenu. Tak funkcjonujący organizm jest silniejszy, szybszy, elastyczniejszy, ma większe możliwości regeneracyjne oraz adaptacyjne, a ponadto jest efektywny immunologicznie, przede wszystkim wobec chorób przewlekłych.
Niezwykle ważne jest znaczenie odporności psychofizycznej w okresie wczesnej dorosłości, ponieważ doświadczenia życiowe młodych dorosłych związane są w tym czasie z podleganiem wielu dynamicznym zmianom. Natomiast te z kolei stanowią źródło napięć, a zatem stresu psychologicznego i fizjologicznego.

Podobne prace

Do góry