Ocena brak

Wcielenie Mazowsza do Polski

Autor /Tworzyslaw Dodano /15.05.2012

 

Położone między Litwą a Polską Mazowsze było od XIV w. lennem królów polskich. Wraz z wymieraniem dzielnicowych książąt mazowieckich kolejni monarchowie wcielali ich władztwa do Królestwa — w 1462 r. ziemię rawską, w 1476 r. ziemię sochaczewską, w 1495 r. ziemię płocką, a w latach 1526-1529 pozostałe tereny. Przyłączone obszary przekształcano w województwa, znosząc stopniowo ich odrębność skarbową, wojskową i prawną.

W XVI stuleciu największą rolę na Mazowszu zaczęła odgrywać — leżąca w samym środku monarchii jagiellońskiej — Warszawa. Nad miastem górował gotycki zameksiedziba książąt mazowieckich, a potem królów polskich — położony nad skarpą wiślaną.

Nie opodal wznosił się kościół pod wezwaniem Św. Jana, a dookoła ratusza na pobliskim rynku stały w większości murowane kamieniczki mieszczańskie. Stare Miasto, jak już wówczas nazywano tę część grodu, było opasane podwójnym pierścieniem murów i głęboką fosą.

Obok powstawało tzw. Nowe Miasto o charakterze przemysłowo-handlowym, gdzie skupiały się liczne browary, spichlerze i młyny. W dni targowe zjeżdżali do Warszawy obcy kupcy przywożąc korzenie, wina, tkaniny jedwabne i przedmioty zbytku, zaopatrywali się tu zaś w drewno, zboże i futra.

Coraz częściej na zamku zatrzymywali się królowie polscy w drodze do Wilna czy Krakowa. Długie lata mieszkała w nim królowa Bona, która zasłynęła jako dobra i zapobiegliwa gospodyni, osiągając w swych mazowieckich włościach znaczny wzrost dochodów. Sprowadziła też do Polski nie znane dotąd warzywa — seler, por, kalafior i sałatę — nazywane włoszczyzną.

Od 1569 r. w Warszawie zaczęły się zbierać sejmy walne. Miasto powoli wyrastało na ważny ośrodek państwowy, aby na przełomie XVI i XVII w. stać się stolicą Rzeczypospolitej.

Charakterystyczną cechą tej dzielnicy była przewaga drobnej szlachty, osiadłej w licznych zaściankach. „Całe Mazowsze ma 45 tysięcy domów szlacheckich, z których gdyby każdy przynajmniej jednego męża z koniem i orężem przyzwoicie uzbrojonego wystawił, ileż by stąd wojska na obronę ojczyzny powstało!” — pisał na początku XVII stulecia w jednym z licznych swoich dzieł ksiądz Szymon Starowolski.

Podobne prace

Do góry