Ocena brak

WALKA O „DOMINIUM MUNDI" - PIERWSZA WYPRAWA FRYDERYKA I DO WŁOCH

Autor /Irwin Dodano /04.05.2012

 

Sytuacja uległa jednak zmianie z tą chwilą, gdy w r. 1152 po zgonie Konrada III korona przeszła w ręce jego kuzyna Fryderyka I Rudobjrodego (Barbarossy). Młody ten władca potrafił załagodzić spór z Welfami, przekazu jąć Henrykowi Lwu, synowi Henryka Pysznego, Saksonię.

Osiągnięta tą drogą pacyfikacja Rzeszy pozwoliła mu zainteresować się ziemiami Półwyspu Apenińskiego. Jego zdaniem przyszłość Cesarstwa była związana z tymi właśnie obszarami. Stąd najpilniejszą sprawą było odzyskanie dawnych wpływów na Półwyspie.

Śmierć Rogera, twórcy zjednoczonego państwa normańskiego (26 II 1154), a w związku z tym spodziewana zmiana układu sił we Włoszech, przyspieszyła niewątpliwie decyzję Fryderyka I, planującego wyprawę na południe. W końcu też tego roku dotarł do Włoch i na polach Ronkalskich (w pobliżu Piacenzy) przyjął hołd od tamtejszych wasali duchownych i świeckich.

Stamtąd skierował sią do Rzymu dla odbycia koronacji cesarskiej. Zależało to jednak od życzliwego ustosunkowania sią do tych planów papieża. Był nim zaś od paru zaledwie miesięcy Anglik, Hady niechętnie nastrojony do współpracy z Niemcami.

Za cenę wydania Arnolda z Brescii, który w czasie działań wojennych dostał się w ręce niemieckie, udało się Fryderykowi doprowadzić do porozumienia z papieżem i uzyskać jego zgodę na koronację niebawem odbytą (18 VI 1155X.w Rzymie.

Porozumienie było jednak oparte na bardzo słabych podstawach. Juz w czasie uroczystości rzymskich doszło do incydentów, które sprawiły, że papież, chcąc się zabezpieczyć przed wzrastającym naciskiem cesarza, zawarł sojusz z Normanami.

Podobne prace

Do góry