Ocena brak

WACŁAW, poemat J. Słowackiego

Autor /blondi2121 Dodano /03.04.2012

WACŁAW, poemat J. Słowackiego, powst. we Florencji 1838, wyd. w tomie Trzypoemata, Paryż 1839. Pisząc poet. epilog —> Marii A. Malczewskiego, mający wyjaśnić, w jaki sposób „bujny młodzieniec" stał się „ziemi ohydą", z losami szlachetnego bohatera Marii złączył Słowacki - zgodnie z tradycją -dzieje zdrajcy Sz. Potockiego. Wacław ginie otruty przez wiarołomną żonę popiołami antenatów (lud. kara za zdradę kraju), dostarczonymi przez tajemniczą wiedźmę, a wraz z nim syn jego i Marii, dziecię-poeta, Eolion, romant. rówieśnik Pacholęcia z Mani i Orcia z Nie-Boskiej komedii Krasińskiego. Kreacji piekielnych cierpień bohatera, które stanowią motyw tematyczny utworu, służy narracja odautorska, łącząca podmiotowość ze stylizacją lud., odwołania do stylu Marii oraz byronowska spowiedź. Wtórny bajronizm Słowackiego przybrał postać pogłębioną i bardziej zindywidualizowaną w wyniku połączenia powieści poet. z poematem „dantejskim". Utwór wywarł wpływ na powieść poet. Łużeccy M. Romanowskiego i na opis śmierci J. Radziwiłła w Potopie Sienkiewicza; tłumaczony na języki franc. i czes., był ilustr. przez A. Piotrowskiego.

Wyd. kryt. J. Kleiner w: Dzieła wszystkie, t. 3, wyd. 2 Wr. 1952.

Podobne prace

Do góry